{"id":1032,"date":"2020-10-02T13:28:31","date_gmt":"2020-10-02T13:28:31","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=1032"},"modified":"2021-10-22T21:34:43","modified_gmt":"2021-10-22T21:34:43","slug":"het-begrafenisfeest-uit-aan-de-lange-weg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=1032","title":{"rendered":"Het begrafenisfeest (uit Aan de Lange Weg)"},"content":{"rendered":"\n

Wat kwamen de Vrouwen van de Eerste Huizen en Anneke Weels zoal tegen als ze in de meimaand uit de kerk naar huis aan de Langendijk liepen en wat had Anneke Weels nu weer allemaal meegemaakt?

(Nieuwe FB-pagina\u2019s als <\/a>Veldhoven zoals het was<\/a>\u00a0,\u00a0Meerveldhoven zoals het was , <\/a>Oerle zoals het was<\/a> en Zeelst zoals het was<\/a>\u00a0zijn voor mij aanleiding om fragmenten uit Aan de Lange Weg weer naarvoren te halen)

<\/p>\n\n\n\n

Het begrafenisfeest<\/strong><\/p>\n\n\n\n

De\nVrouwen van de Eerste Huizen komen uit de kerk meteen in een enorme drukte. Het\nis meimaand, Mariabedevaartmaand. Er staan kraampjes onder de dubbele rij bomen\nvoor het klooster tegenover de kerk en ook op het zandplein opzij van de kerk,\ntegenover caf\u00e9\/boerderij Konijnenburg, staat het vol stalletjes met souvenirs, devotieartikelen\nen snoepgoed.<\/p>\n\n\n\n

     Ze slaan de\nKerkstraat in richting de Lange Weg. Voorbij de pastorie is tussen hoge hagen\nhet pad naar het kerkhof.<\/p>\n\n\n\n

     Gauw\ndoorlopen. Daar hopen ze voorlopig niet meer te hoeven zijn. De laatste keer\nwas met dat doodgeboren, nou ja bijna doodgeboren, een uur oud geworden\nbaby\u2019tje van Weels. Maar dat was niet zo erg geweest: iets dat je nauwelijks\ngekend hebt, waarvan je niet eens wist dat het bestond, daar kun je moeilijk\nlang om treuren. Bovendien was het er een van een tweeling, de andere baby had\nhet overleefd en was gezond. Dus mag je al blij zijn.<\/p>\n\n\n\n

     Ja, waarvan\nje niet wist dat het bestond. Ze hadden nota\u00ad bene alles al opge\u00adruimd toen\nAnneke Weels opnieuw alarm sloeg: Het lijkt of er nog iets komt! En zo was het\nook. Maar dat hadden ze dan toch niet in leven kunnen houden. Dat heeft\nnatuurlijk te lang klem gezeten. Misschien maar goed ook, want Anneke is al in\nde veertig en had er al zeven. En dan op die leeftijd nog een tweeling. Ze\nheeft wel altijd hulp, dat wel, de kraamverzorgster is nog niet weg of de\ngezinsverzorgster komt al binnen. En die oudste, daar heeft ze ook goed hulp\nvan, die regelt eigenlijk alles, het tweede moedertje, misschien wel het\neerste.<\/p>\n\n\n\n

     Zeg dat wel.\nDat je dat niet weet, dat het er twee zijn h\u00e8. Of zou dat ander al langer dood\nzijn geweest? Maar dat lijkt gevaarlijk! Ze zeggen dat het nog een uur geleefd\nheeft. Maar misschien hebben ze dat ervan gemaakt om het gewoon op het kerkhof\nte kunnen begraven. Want bij een doodgeboren kind schijnt dat niet te mogen<\/p>\n\n\n\n

     Zo`n\nvroedvrouw zou dat toch moeten voelen. Kijk bij Trees Meps van de Acht-Huizen,\nzo`n dikke tante, kun je je voorstellen dat je niet weet wat je voelt met al\ndie vetlagen. Maar zo`n klein dun wijfje als Anneke. Nou, ’t is te hopen dat\ndat allemaal verbetert, anders zou je er als vrouw nog onderdoor gaan omdat\nniemand in de gaten heeft dat er nog een in zit. Vroedvrouw weg,\nkraamverpleegster doet even een boodschap, jij ligt daar met je baby en opeens\nbeginnen de wee\u00ebn opnieuw!<\/p>\n\n\n\n

     Ze hadden\nnatuurlijk ook geen naam voor het kind en hebben het toen maar de naam van de\nheilige van de dag gegeven: Hugo. <\/p>\n\n\n\n

     \u201cSindsdien\ndenk ik bij elke Hugo,\u201d zegt Hanna Bosmans, \u201cben jij ook van 1 april en ben jij\nook zo`n onverwachte?\u201d<\/p>\n\n\n\n

     En dat\nbroertje geloofden ze niet op school toen het zei: \u201cWe hebben een nieuw kindje\nen een is er dood.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     \u201cSodemieter\nop, Jan Weels, \u00e9\u00e9n april,\u201d zeiden ze, \u201cen verzin wat leukers.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Ja, ze\nhebben wel gezien, de vrouwen, dat er bij Moonen heel wat mannen gingen pissen.\nDa’s makkelijk voor die kerels, je hoeft niet eens door het caf\u00e9 om bij de\npisbak te komen want die zit opzij van het huis. En ze zijn met zo velen dat ze\nniet wachten met zich omdraaien tot hij er weer in zit, en voor ze hun broek\ndicht hebben lopen ze al weer in de Kerkstraat. Nou, geloof maar dat ze voor de\nmis daar hebben zitten zuipen, anders zouden ze nooit zo`n hoge nood hebben, en\ntrouwens, ze zouden dat anders bij Moonen nooit goed vinden dat het halve dorp\n– plus nu nog de bedevaartgangers! – daar komt pissen. <\/p>\n\n\n\n

     \u201cIk moet\neigenlijk ook,\u201d zegt Hanna Knietel. Maar om daarvoor nou het caf\u00e9 binnen te\ngaan. Dan maar even ophouden tot bij het winkeltje van Piet van Doelen, en daar\nachterom.<\/p>\n\n\n\n

     Kijk, zie je\ndat aan de overkant? Die zal gisteren wel geen tijd hebben gehad om boodschappen\nte doen, want die heeft bij bakker Verhaar aangebeld en doet nu net of ze wat\nin de etalage staat te neuzen. Kijk, de deur gaat net genoeg open om er een\nbrood door te geven, want dat mag niet op zondag. ’t Zit al in de tas. Zo`n\ngrijs, zoiets tussen wit- en roggebrood in, het goedkoopste. Het is weer twee\ncent duurder geworden, het brood. Zo houden we niet veel over van die\nloonronde. Het schijnt goeie business te zijn, brood bakken, want op weg naar\nhuis komen we vier bakkers tegen.<\/p>\n\n\n\n

     Maar eerst\npasseren de vrouwen nog caf\u00e9 Van Keul, daar is het nu ook erg druk. In het\nzaaltje kunnen hele fanfares met instrumenten en al, en dat komt goed uit met\nal die processies. <\/p>\n\n\n\n

     Chris van\nKeul houdt veel van vogels, hij heeft een voli\u00e8re vol. Maar hij zal er nu niet\nveel tijd voor hebben. Enfin, een mooie hobby voor zijn oude dag.<\/p>\n\n\n\n

     Maar nog voor zijn oude dag kreeg hij\nkanker, zeggen de Vrouwen van de Eerste Huizen. Hij liet zijn bed naar beneden\nbrengen en spiegels plaatsen, zodat hij vanaf zijn sterfbed zijn vogels kon\nzien.<\/em><\/p>\n\n\n\n

     Hier zijn we\nal bij bakkerij Moeskops. Laat die fietsers maar oppassen bij het oversteken\nvan de Lange Weg. Wij blijven aan deze kant. Zie je, daar aan de overkant is\nbakkerij Plaats. Dat zijn er al drie. En dan krijgen we direct nog Rozen. Er\nallemaal hebben ze een goede kostwinning.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cGelukkig,\nniet vandaag,\u201d zegt de oudste dochter van Meijer met haar zware stem als ze\nvoorbij de sigarenfabriek komen.<\/p>\n\n\n\n

     H\u00e9, aan de\noverkant loopt Anneke Weels met mevrouw Zwartjes. Nou, dat zal wel weer over\ngoed kunnen meekomen op school gaan. Want wat dat betreft is \u201chet groot van het\ndorp\u201d, de (invloed)rijke bovenlaag, wel jaloers op Anneke, want die hoeft haar\nkinderen niet naar de school in de stad te sturen in de hoop dat het daar wat\nbeter gaat. Maar die twee moeten nu afscheid nemen, want mevrouw Zwartjes is\nthuis. Ze blijven nog even staan, maar dan ziet Anneke de vrouwen aan de overkant\nop het fietspad dat nu tweerichtingen is en steekt haastig over. <\/p>\n\n\n\n

     \u201cDan hoef ik\ndat hele eind niet alleen,\u201d heeft ze vlug tegen mevrouw Zwartjes gelachen. Die\nbegrijpt het wel en denkt: dan hoeft ze dat hele eind niet haar mondje te\nhouden. <\/p>\n\n\n\n

     \u201cKijk uit,\nAnneke!\u201d roepen de vrouwen lachend als ze haar te gehaast de Lange Weg zien\noversteken.<\/p>\n\n\n\n

     Anneke doet\nhaar mond al open om te vertellen wat ze de laatste tijd allemaal heeft meegemaakt\n– en dat is heel wat! – maar de vrouwen zien het huis van Maas en over die gaan\nze het eerst even hebben. Want dat hij het houdt met zijn secreta\u00adresse op de\nweverij\u2026 vooruit!… maar dat schijnheilige half\u00adluide gedoe met zijn vrouw in\nde kerk – \u201cga jij maar eerst, schat\u201d – en hoe dat daar op een rij zit met al\ndie vijf dochters en te communie gaat met geloken ogen en de handen met de\nvingertoppen tegen elkaar onder de kin, daar krijg je toch acuut de kriebels\nvan! Zeker als je weet dat hij de Duitse deserteur Weebe heeft laten wegpesten\ndoor degene die zijn baantje wilde hebben en die, zoveel jaar na de oorlog, er\ngebruik van maakte dat Weebe Duitser was. Wat uiteindelijk gelukt is omdat Maas\nmet die secretaresse gechanteerd kon worden. Maar Weebe is daardoor wel terug\nnaar Duitsland! Mensen zijn beesten. Erger nog. Van die verhalen over Indi\u00eb van\nde jongen van Vlek lijkt ook steeds meer te kloppen. Hij is allang niet de\nenige meer die ze vertelt.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cGeef mij\nmaar een gewoon mens,\u201d zegt Anneke, \u201cwij maken ook heel wat mee maar wij houden\nons fatsoen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     \u201cJa, jij\nhebt de laatste tijd ook heel wat meegemaakt, h\u00e8 Anneke,\u201d zeggen de vrouwen.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cNiet alleen\nde laatste tijd,\u201d zegt Anneke. \u201cEerst ons Tonnie vier jaar in het sanatorium en\nnou dit weer met ons Mimi.\u201d
<\/p>\n\n\n\n

\u201cZe wordt toch beter, h\u00e8 Anneke?\u201d zeggen de vrouwen.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cJa, dat\nwel,\u201d zegt Anneke, \u201cnu wel, maar ze ligt nog steeds in het ziekenhuis en ze was\nop sterven na dood, ze is al ge\u00advormd met haar vijf jaar, dus dan weet je het\nwel, dat doen ze alleen als ze denken dat een kind het niet overleeft.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Toen Anneke\nnog bedlegerig was na de bevalling van de tweeling, hoorde ze opeens de\ngezinsverzorgster gillen. Mimi van vijf die op het granieten aanrecht met\nknikkers speelde, was in de ketel met kokend sop gevallen die naast het\naanrecht op een petroleumbrander stond. Het is een wonder dat het kind het\nheeft overleefd, dat zeiden de doktoren en verpleegsters in het ziekenhuis. Zo\nerg verbrand!<\/p>\n\n\n\n

     \u201cZe heeft\nhuid-trans-plan-taties gehad h\u00e8,\u201d spuugt Hanna Knietel. \u201cZodat je er niets van\nziet als ze blote armen heeft h\u00e8? Arm ding!\u201d<\/p>\n\n\n\n

     \u201cDe pastoor\nheeft gezegd dat we Onze Lieve Heer op onze blote knie\u00ebn mogen danken dat we\nhaar hebben mogen hou\u00adden,\u201d zegt Anneke.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cMaar niet\nop de blote knie\u00ebn van de pastoor gaan zitten, h\u00e8 Anneke,\u201d lacht Hanna Bosmans,\n\u201cwant jullie kunnen goed met elkaar overweg, allebei uit hetzelfde dorp.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     \u201cZeg!\u201d lacht\nAnneke, \u201cweet wat je zegt, maar goed dat ik nu weer kan lachen.\u201d <\/p>\n\n\n\n

     Aan de\nlinkerkant van de Lange Weg waar ze over het fietspad lopen zijn nu geen huizen\nmeer, aan de overkant zijn de \u201cAcht-Huizen\u201d, een eigenaardige rij aan elkaar\ngebouwde woningen zoals je die verder in het dorp nergens ziet. Alle huizen\nhebben een voortuintje met een laag ligusterhaagje, maar bij Teunis is dit\nvervangen door een smeedijzeren hekje met versieringen. Het is bekend dat vrouw\nTeunis het geld dat haar man in de mijn verdient graag gebruikt voor uiterlijk\nvertoon, met name voor de opsmuk van haar huis.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cMijn huisbaas\nheeft de huur opgezegd,\u201d zegt Anneke. \u201cIk zal toch niet daar in de \u201cAcht-Huizen\u201d\nterechtkomen zeker!\u201d Ze lacht, maar thuis heeft ze er veel om gehuild. Dat kon\ner nog wel bij.<\/p>\n\n\n\n

     De\nbuurvrouwen kennen het verhaal en vinden het ook treurig. De huur mag alleen\nworden opgezegd als de huisbaas er zelf gaat wonen. Dat is hier het geval, hij\nwil de hele twee\u00adwoonst, ook het gedeelte waar de schoenmaker aan de straat\u00adkant\nheeft gewoond en waar aan de achterkant de Koenders nog wonen. De Koenders zijn\nfamilie van de huisbaas, pas getrouwd (psst, en vaak overdag in bed!), ze wonen\ner nog niet zo lang, die zullen wel voorwaarden gekregen hebben toen ze er\nmochten komen wonen.<\/p>\n\n\n\n

     De vrouwen\nproberen Anneke af te leiden. Kijk, ze zijn bij het huis van Brems, waar alle\nkinderen in bed pissen. Hoe was dat verhaal van die Karel ook al weer op de dag\nvan de begra\u00adfenis?<\/p>\n\n\n\n

     \u201cJa, dat was\nwat!\u201d zegt Anneke gretig.<\/p>\n\n\n\n

     De\nslaapkamer van de Weelsen is aan de straatkant en ze hoorden al vanaf een uur\nof vijf steeds iemand heen en weer lopen. Toen ze om zes uur opstonden om te\nkijken wie dat was, bleek het de negenjarige Karel te zijn die daar in zijn\neerste-communiepakje op-en-neer liep. Hij was een van de buurjon\u00adgens die mee\nhet kistje zou mogen dragen. <\/p>\n\n\n\n

     \u201cWat is er,\nKareltje?\u201d zei vader Weels die het raam omhoog\u00adgeschoven had, \u201cje bent zo\nvroeg.\u201d <\/p>\n\n\n\n

     \u201cJa,\u201d zei\nKareltje, \u201cik kan nooit slapen als ik naar het feest moet.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     \u201cNaar het\nfeest!\u201d zegt Anneke.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cDag Anneke!\u201d\nzeggen de vrouwen, want ze zijn tegenover Annekes huis. En dat wil zeggen dat\nze ook zowat tegenover de villa van Van Tuin zijn en Hanna Bosmans wordt meteen\nweer wat baldadiger nu dat brave Anneke weg is.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cZijn ze de\nlaatste tijd nog naar de vrouwtjes in Parijs geweest?\u201d vraagt Hanna Bosmans aan\nHanna Knietel.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cAch, zwijg\nmaar,\u201d zegt Hanna Knietel.<\/p>\n\n\n\n

     Het is bij\nsommige buren bekend dat de getrouwde ex-burge\u00admeester en fabrikant Van Tuin\nregelmatig naar de hoeren in Parijs gaat, met Knietel als zijn particuliere\nchauffeur.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cHier slaat\nhij bij alles een kruis en in Parijs pakt hij ze in het kruis,\u201d gaat Hanna\nBosmans verder. \u201cOf maakt hij dat kruisteken daar ook? Bidt hij misschien zowel\nervoor als erna? Zoals wij voor het eten!\u201d <\/p>\n\n\n\n

     Lachend\ntrekt ze de andere vrouwen aan de arm mee. Van Tuin heeft een godsdiensttik,\nhij slaat steeds een kruisteken, en omdat hij oorspronkelijk uit Rotterdam komt\nnoemen ze hem \u201cde God van Rotterdam\u201d.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cHet blijft\neen fabrikant,\u201d zegt de oudste dochter van Meijer met haar zware stem. Morgen\nmoet ze weer naar de sigarenfa\u00adbriek.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cWe zijn\nbijna thuis,\u201d zegt Hanna Knietel. \u201cDe weg vliegt voorbij als wij aan de praat\nzijn. Hier is eigenlijk verder weinig nieuws.\u201d Ze was vergeten dat ze zo moest\nplassen.<\/p>\n\n\n\n

     Ze passeren\nde huizen van Donkers en Van Zand. Wie bij Donkers het dode kind met dat waterhoofd\nheeft gebaard, de eigenlijk te oude moeder, de bloedmooie maar slimme Petra of\nde wat onnozele zus van Petra, daar zijn ze nog steeds niet achter. Laat staan\ndat ze weten wie de vader is. Al gokken ze alle drie nog steeds op Van Zand. Ze\nhebben dus inderdaad verder weinig nieuws.<\/p>\n\n\n\n

     Of het moest zijn dat ondertussen een zoon van Van Zand het eerste kievitsei heeft gevonden en aan de koningin heeft aangeboden.<\/p>\n\n\n\n

(uit Aan de lange weg<\/a> , roman van Meurs A.M.,
ge\u00efllustreerd, hier graag bestellen via mijn Boekwinkeltje Wonderland, in nieuwstaat en zonder verzendkosten. U koopt rechtstreeks bij de schrijver die de kosten voor de uitgave zelf gefinancierd heeft. Zo u wilt gesigneerd. Hartelijk dank!) ) <\/p>\n\n\n\n

\"\"
De Vrouwen van de Eerste Huizen (illustratie @UfukKobas)<\/em>


<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n
\"\"
Uit de kerk op weg naar huis aan Den Langendijk<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n


<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Wat kwamen de Vrouwen van de Eerste Huizen en Anneke Weels zoal tegen als ze in de meimaand uit de kerk naar huis aan de Langendijk liepen en wat had Anneke Weels nu weer allemaal meegemaakt? (Nieuwe FB-pagina\u2019s als Veldhoven zoals het was\u00a0,\u00a0Meerveldhoven zoals het was , Oerle zoals het was en Zeelst zoals het … Lees verder “Het begrafenisfeest (uit Aan de Lange Weg)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1032","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1032","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1032"}],"version-history":[{"count":7,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1032\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1487,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1032\/revisions\/1487"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1032"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1032"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1032"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}