{"id":1292,"date":"2021-04-27T15:41:41","date_gmt":"2021-04-27T15:41:41","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=1292"},"modified":"2021-04-27T15:41:41","modified_gmt":"2021-04-27T15:41:41","slug":"de-engelse-spionne-uit-aan-de-lange-weg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=1292","title":{"rendered":"De Engelse spionne (uit Aan de Lange Weg)"},"content":{"rendered":"\n

(Nieuwe FB-pagina\u2019s als Veldhoven zoals het was<\/a>\u00a0,\u00a0Meerveldhoven zoals het was<\/a>\u00a0en\u00a0Zeelst zoals het was<\/a>\u00a0zijn voor mij aanleiding om fragmenten uit Aan de Lange Weg weer naarvoren te halen)<\/p>\n\n\n\n

JOSJE<\/strong>

<\/p>\n\n\n\n

Harry zagen we in de oorlog niet vaak thuis. Hij moest in verband met de arbeidsdienst uit handen van de Duitsers zien te blijven, hij zat een tijd ondergedoken in Drenthe, terwijl Cor en zijn broer uit Drenthe juist weer hier in Brabant ondergedoken zaten. Harry slachtte illegaal bij de boeren in de omgeving. Tot het fout ging en hij in concentratiekamp Vught terechtkwam. Of hij daaruit ontsnapt is of dat ze hem hebben vrijgelaten, weet ik niet, hij kwam er in ieder geval vel over been uit. Nu is hij druk met het opbrengen van collaborateurs. Als hij thuis komt, moet een van ons aardappelen voor hem bakken, want hij eet niets anders dan gebakken aardappelen, nauwelijks vlees. Vreemd voor een slager, zou je zeggen.<\/p>\n\n\n\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 Ik maak me weer eens ongerust over Ferrie. Hij reed eerst rond in een Rode Kruiswagen. Goed, dat is zijn werk. Maar nu heeft hij het voor elkaar dat dokter Wouters in de Rode Kruiswagen rijdt en hijzelf in de auto van de dokter. Zo schijnen ze allebei goedkoop aan benzine te kunnen komen. En Ferrie vindt het natuurlijk prachtig in een luxe auto te kunnen rijden. Maar dat is niet waar ik me het meest ongerust over maak. Hij is stapelgek op een mysterieuze vrouw die opeens is opgedoken en die alleen Engels spreekt en van iedereen geld leent. En nu willen ze nog gaan trouwen ook. Het ergst vind ik nog dat ze zo vaak bij ons op de meisjeskamer blijft slapen. Ik vertrouw haar voor geen cent.<\/p>\n\n\n\n

\u201cWat\nben je onrustig,\u201d zeg ik. \u201cEen vrouw van de wereld als jij.\u201d Ik praat Engels\nmaar slecht Engels, eigenlijk gooi ik er alleen maar zo nu en dan een woordje min\nof meer Engels tussendoor, zoals iedereen van wie ze geld geleend heeft en die\nze toch heel goed duidelijk heeft kunnen maken wat ze wil. En ze verstaat me\nprima, weet ik, al doet ze net of ze niets verstaat als we onder elkaar praten\nen dat woordje Engels er niet tussendoor gooien.<\/p>\n\n\n\n

            \u201c\u2019t Is vast niet je eerste huwelijk,\u201d\nzeg ik. \u201cWaarom moet jij nou nog zenuwachtig zijn? \u2019t Is maar met een\nboerenpummel dat je vandaag trouwt. Wil je soms helpen om alles voor de plechtigheid\nin gereedheid te brengen? Nou, dat is al lang voor elkaar hoor. De rode loper\nligt al vanaf het hotel dwars over straat naar de kerk aan de overkant. Moet je\nsoms ergens anders voor weg?\u201d<\/p>\n\n\n\n

            Dan zegt mijn zus Ria: \u201cIk ben het\ndie weg moet. Ik moet naar de mis maar ik kan niet want ik heb vreselijke\nbuikpijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n

            \u201cJe hebt straks meer dan mis genoeg,\u201d\nzeg ik, \u201cals deze deftige dame hier met onze onnozele broer in het huwelijk\ntreedt. Dat wordt een plechtigheid waar dat vroegmisje van jou niet tegenop\nkan.\u201d<\/p>\n\n\n\n

            \u201cJe begrijpt het niet,\u201d zegt Ria. \u201cDie\nmis straks is er een voor haar en onze broer. Die van nu is er een speciaal\nvoor mij, een Maria-mis. Ik heet Maria, weet je nog?\u201d<\/p>\n\n\n\n

            \u201cZal ik voor jou gaan?\u201d zegt de\ndeftige Engelse dame gretig. \u201cIk kan op zo`n dag wel wat extra gebeden\ngebruiken.\u201d <\/p>\n\n\n\n

            Ze zegt het in het Engels en wat\nsimpeler, we begrijpen het prima. Zowel zij als mijn zus gaan elke dag naar de\nkerk, mijn zus lijkt geen betere vervangster te kunnen treffen. En zo geraakt\nde aanstaande bruid toch de deur uit en leent in de gauwigheid even mijn hoed\nen sjaal.<\/p>\n\n\n\n

Maar een paar maanden later vind ik haar, de Engelse spionne zoals ze wordt genoemd, \u00e9n mijn hoed en sjaal terug op het politiebureau. Ze ziet er goed uit, slank, en ze spreekt nu opeens vloeiend Nederlands. Ik sta daar samen met ons melkboertje in zijn grijze melkboerenjasje en op zijn klompen, van hem heeft ze namelijk ook geld geleend. Ik ben een van de weinigen van wie ze geen geld geleend heeft, alleen maar een hoed en een sjaal. Waarom ben ik daar dan? Toch niet voor die hoed en sjaal. Ik had gehoord dat ze in Amsterdam was opgepakt en in Eindhoven vast zat wegens oplichterij. Ik wilde haar gewoon eens zien in haar huidige situatie en haar nog eens vertellen dat ik haar nooit had vertrouwd en dat ze mijn broer Ferrie lelijk had laten zitten maar dat dat mij niks had verbaasd. Ik was weer eens uit op sensatie, denk ik. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cBad boy,\u201d zegt ze als ik over\nFerrie begin. Het heeft wel iets, vind ik, zoals ik daar sta met die\noplichtster die het allemaal lichamelijk geen kwaad lijkt te hebben gedaan en\ndat melkboertje dat nog een keer zegt: \u201cEn mijn geld?\u201d maar ook wel begint te begrijpen\ndat hij er naar kan fluiten. <\/p>\n\n\n\n

            Vooraanstaande Philipsmensen waren\nerin getrapt, dus niet alleen onze familie en mensen uit het dorp. Mijn broer\nHarry die op collaborateurs en spionnen jaagt was er ingetrapt. Zelfs mijn\nzwager in Gelderland, die net als mijn broer Leo in verzekeringen doet maar op\neen heel andere manier, en die al heel wat mensen een verzekering heeft aangesmeerd\ndie ze niet nodig hebben en die bovendien niet van de borsten van zijn\nschoonzusjes kan afblijven. De halve Lange Weg had geld aan haar geleend en we\ngingen met zijn allen naar het Engelse consulaat om dat geld terug te halen.\nVeel meer dan de informatie dat ze de identiteit had aangenomen van een Engelse\nvan adel waarmee ze in de cel had gezeten, kregen we niet. Maar ik vond het\nheel interessant, nu begreep ik hoe ze aan die documenten kwam. Ze kreeg extra\nvoedselbonnen, met een stempel van het consulaat. Ze zou een erfenis uit\nEngeland krijgen, had ze iedereen verteld, maar eerst moest ze nog\u2026<\/p>\n\n\n\n

            Ik had wel te doen met Ferrie.\nHoewel ik hem vaak had gewaarschuwd. Hij huilde en jammerde toen ze niet terugkwam\nuit de kerk. Hij had alles betaald. Daar stond de hele familie op haar paasbest\nbij de rode loper die dwars over de weg vanaf het hotel tot aan de kerkdeur\nlag. Ferrie ging zoeken bij de Dommel, hoewel we hoorden dat iemand haar in een\nauto had zien stappen. Een ongeluk, een vermissing, zelfmoord? Wij zoeken\naltijd bij de Dommel, dat schijnbaar onschuldige riviertje, maar dat op enkele\nplaatsen venijnig diep schijnt te zijn, om over de levensgevaarlijke\ndraaikolken in sommige bochten maar niet te spreken. Ook toen Ferrie gehoord\nhad dat ze gearresteerd was, zei hij nog steeds van haar te houden, van zijn\ngeliefde die met haar ogen dicht typte en zeven talen kende. Maar geen Nederlands\nin de tijd dat ze bij ons thuis kwam. <\/p>\n\n\n\n

            Ik moet er wel om lachen. Zoals ik\nal zei: het meest last heb ik nog gehad van het feit dat ze altijd bij ons op\nde meisjeskamer moest slapen als Ferrie haar mee naar huis nam. <\/p>\n\n\n\n

            Ferrie is er trouwens ook al\noverheen, hij bracht gisteren achter op de motor vanuit Nijmegen een meisje van\nzeventien met een heel kort rokje mee naar huis. Daar gaat hij nu, op zijn\nnegenentwintigste, mee trouwen, zegt hij. Ze heeft al bij ons op de\nmeisjeskamer geslapen. <\/p>\n\n\n\n

Nu de oorlog voorbij is, blijkt het toch allemaal niet\nzo eenvoudig, voor mij en voor mijn zus Ria tenminste. Voor Ferrie wel, voor\nhem was het leven altijd simpel geweest. Hij trouwt binnen de kortste keren met\nhet meisje van zeventien met het korte rokje waar iedereen het over had: hoe ze\nzo achter op de motor en bij ons op de divan durfde zitten!<\/p>\n\n\n\n

            \u201cDat kan toch niet!\u201d Ria is me\nachterna gelopen naar de keuken. \u201cJe kijkt door haar keelholte weer naar\nbuiten.\u201d Ze is een beetje vroom en een beetje preuts, mijn zus Ria.<\/p>\n\n\n\n

            \u201cIk kan me er niet druk over maken,\u201d\nzeg ik, \u201cwij kunnen er toch wel tegen? En ik kan me niet voorstellen dat Ferrie\niets ziet dat hij al niet eerder gezien heeft, en wat betreft vader: gun die\nouwe ook eens wat!\u201d<\/p>\n\n\n\n

\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0\u00a0 \u201cIk geef die twee zes weken,\u201d zei een buurvrouw die er kijk op had. En inderdaad trouwen ze binnen een paar maanden, maar Ferrie is ook al negenentwintig en dan heb je geen zin om lang te wachten, ook al is zij pas zeventien. De baby is een meisje.

(uit\u00a0Aan de Lange Weg<\/a>\u00a0van Meurs A.M.)

<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Nieuwe FB-pagina\u2019s als Veldhoven zoals het was\u00a0,\u00a0Meerveldhoven zoals het was\u00a0en\u00a0Zeelst zoals het was\u00a0zijn voor mij aanleiding om fragmenten uit Aan de Lange Weg weer naarvoren te halen) JOSJE Harry zagen we in de oorlog niet vaak thuis. Hij moest in verband met de arbeidsdienst uit handen van de Duitsers zien te blijven, hij zat een … Lees verder “De Engelse spionne (uit Aan de Lange Weg)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1292","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1292","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1292"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1292\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1295,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1292\/revisions\/1295"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1292"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1292"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1292"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}