{"id":1363,"date":"2021-08-08T18:33:18","date_gmt":"2021-08-08T18:33:18","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=1363"},"modified":"2022-02-17T10:09:31","modified_gmt":"2022-02-17T10:09:31","slug":"de-wildeman-twee-uit-aan-de-lange-weg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=1363","title":{"rendered":"DE WILDEMAN TWEE (uit Aan de lange Weg)"},"content":{"rendered":"\n

(Nieuwe FB-pagina\u2019s als Veldhoven zoals het was<\/a> , Meerveldhoven zoals het was, <\/a>Zeelst zoals het was<\/a> en Oerle zoals het was<\/a> zijn voor mij aanleiding om fragmenten uit Aan de Lange Weg weer naarvoren te halen)<\/p>\n\n\n\n

(Zie ook DE WILDEMAN EEN:
De Wildeman Een (uit Aan de Lange Weg van Meurs A.M.) \u2013 Meursam<\/a> <\/p>\n\n\n\n

De Wildeman Twee<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cLaten wij het verhaal van de Wildeman dan maar afmaken en weer eens vooruitblikken in de tijd,\u201d zeggen de Vrouwen van de Eerste Huizen.<\/p>\n\n\n\n

\"\"
(illustratie Ufuk Kobas<\/a>)<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

            De Wildeman verdween op de dorpen\neen beetje uit beeld, hij scheen zich meer in de stad op te houden. Hij zou\nzelfs getrouwd zijn en gekalmeerd en zelfs al een paar kinderen hebben. Ook had\nhij een prijs gewonnen met zijn schilderijen. De beroemde schrijver – zelfs van\nde tv! – Louis Paul Boon, zou door weer en wind uit Belgi\u00eb zijn gekomen om een\nten\u00adtoonstelling van hem te openen.<\/p>\n\n\n\n

            \u201cDus hij kan echt wat,\u201d zeiden zijn\nvroegere dorpsgenoten.<\/p>\n\n\n\n

            Maar daar stond dan weer het gerucht\ntegenover dat hij met zijn kunst gestopt was en alleen nog maar ging vissen.<\/p>\n\n\n\n

            Terwijl anderen weer zeiden dat hij\nal jaren bij Philips werkte en niets meer met zijn vroegere leventje te maken\nwilde hebben. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cHij is getrouwd, dat klopt,\u201d zei\niemand, \u201cmaar heeft zijn vroegere streken nog niet verleerd.\u201d <\/p>\n\n\n\n

            Want zijn vrouw, ook niet gek, was\nop een ochtend in een villabuurt achterom door de tuin gelopen, was door de\ntuindeuren naar binnen gegaan en had hem daar bij de vrouw des huizes uit bed\ngehaald. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cHoe rijker hoe geiler,\u201d zeiden de\nmensen. <\/p>\n\n\n\n

            Maar wat was er waar van het verhaal\n– en ook in dit verhaal is hij getrouwd, dus d\u00e1t zal wel waar zijn – dat er een\nmooi jong meisje bij hem thuis had aangebeld met de vraag of ze de heer Mens\nkon spreken, ze had er nog een keer voor terug moeten komen, en toen ze\ntegenover hem zat, had gevraagd: \u201cMeneer Mens, zou u mij willen ontmaagden,\nalstublieft?\u201d Dat leek de mensen die hem van vroeger kenden een verhaal dat\nhijzelf de wereld in had gebracht. <\/p>\n\n\n\n

            In werkelijkheid leest hij hele nachten,\nwist men te vertel\u00adlen, alles, Streuvels, W.F. Hermans, Boon, de brieven van\nVincent van Gogh, Wilde, C\u00e9line, want hij is wel wild maar niet stom, zei men. <\/p>\n\n\n\n

            Maar dat moest dan zijn omdat hij\nzijn leven gebeterd had nadat hij in Veenhuizen had gezeten en was afgekickt. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cZijn leven gebeterd? Welnee! Hij is\npas nog door zijn beste vrienden in elkaar geslagen.\u201d Hij had de vrouw van een\nvan zijn vrienden gepakt na een gezamenlijk avondje met vrienden en hun\nvrouwen. Maar dat was niet de reden. Hij had haar mee naar zijn atelier\ngenomen, daar had hij wat linnen en andere rotzooi op de vloer gelegd en hadden\nze liggen pinnen<\/em>, zoals hij het noemde. Alle honden van de buurt hadden\nde hele nacht geblaft. En dat was de reden dat de bedrogen man, die ook in die\nbuurt woonde, zo woedend was geweest: hij had geen oog dicht kunnen doen. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cO, daarom is hij natuurlijk een\ntijd in Antwerpen ondergedo\u00adken,\u201d zei iemand. En dat niet alleen, hij scheen\nterwijl hij daar was zelfs helemaal geen alcohol gedronken te hebben. Wilde\nzeker niet riskeren dat hij nog eens in elkaar werd geslagen terwijl hij\ndronken was. <\/p>\n\n\n\n

            Nounou, komkom, dan zou hij ook op\nmoeten houden met zelf allerlei verhalen rond te strooien. Want daar zit hij op\nde vroege morgen bij De Poort van Kleef met een grote pils voor zijn neus aan\neen jonge vriend – is dat niet Jan Weels? – te vertellen: \u201cEn drie uur doorgaan\nzonder erin te komen, en omdat ik zoveel gedronken had kon ik dat volhouden,\nsnap je? En dan eindelijk erin, geloof me dat ze het gevoeld heeft!… van dat\ndegelijke gele spul weetjewel… van onderen beginnen, jonge, en met de snor\nerdoorheen, dat vinden ze fijn. Ze schrok er af en toe van wat ik deed, maar\ndan h\u00e8, helemaal weg h\u00e8! En dat was mooi, vanmorgen wist ze niet hoe ze me\nbuiten moest krijgen – ik zal je de situatie daar wel eens laten zien. Heeft ze\nhier een kamer vooraan de weg en vlak daarnaast is een slage\u00adrij, en daar hangt\nnu nog alleen maar een gordijn tussen, tussen haar kamer en de slagerij. En\nvanmorgen vroeg begon die slager al te hakken, dus moesten we heel stil zijn.\nHij riep al een keer: ‘Ja vervelend!… heb ik je wakker gemaakt?… dat is\nmaar een paar keer per jaar dat ik zo vroeg aan de gang moet!…’ Moet je je\neigen voorstellen: lig ik daar te neuken en vlak daarnaast staat die slager in\nhet vlees te hakken… Ik dacht: dadelijk komt-ie vast binnen en b\u00e9ng!… Ik\nmoest dus op het binnenplaatsje gebukt langs het raam van de slagerij, heel\nstil en voorzichtig, loop ik vlug naar de poort… zit die godver\u00addomme op slot,\nen een schutting zo hoog!, echt niet om over\u00adheen te klimmen – ik zal het je\nwel eens laten zien, dan klop ik wel een keer tegen haar raam. Dus ik moet weer\nterug, en dat allemaal in de regen, want ik ben nog kletsnat… moet ik haar\ngaan halen, godverdomme jongen… komt zij buiten met alleen maar zo`n maillot\nen een bh aan, weetjewel… en in die regen gaat ze de poort openmaken… en\nnet op dat moment komt de slager buiten, met een grote dampende bak van het een\nof an\u00adder… Dus in die regen voor die schutting ik daar, zij met alleen maar\neen zwarte bh en maillot… en dan die slachter met die grote dampende bak,\nbalkenbrij of zo, denk ik. Jongejonge, ik kan nou nooit eens gewoon neuken,\naltijd moet dat iets aparts zijn… toen daar op die houten vloer van mijn\nvorige atelier terwijl al de honden van de buurt de hele nacht lagen te\nblaffen, en nou dit weer!\u201d<\/p>\n\n\n\n

            Nee, als je midden in de kroeg zulke verhalen zit te vertel\u00adlen, dan wordt het niet rustig rond je. Maar toch raken steeds meer mensen ervan overtuigd dat al die verhalen nooit op het conto van \u00e9\u00e9n persoon kunnen worden geschreven. Dat de Wildeman op totaal verschillende plaatsen gelijktijdig is gezien, is daarvan het beste bewijs.<\/p>\n\n\n\n

\"\"

En zo maakte hij van zijn ouderlijk huis een plaats zoals hij dacht dat de echte Wildeman er een moest hebben. <\/em> <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

            En dan wordt er inderdaad een\ndubbelganger gevonden. En niet zomaar eentje. Een dubbelganger die in dezelfde\nstraat in het dorp aan de Lange Weg is geboren, dus alles weet van de\nachtergrond van de Wildeman. Die zich zijn uiterlijk heeft aangemeten en zich\nvoor hem uitgeeft in de stad en in de dorpen er omheen en zelfs kroegschulden\nop zijn naam heeft achtergelaten. Het is een man die een jaar of vijf jonger is\ndan de echte Wildeman en die als jongen door zijn ouders, die een slagerij\nhadden en in de wereld samen met hun kinderen vooruit wilden, van de\ndorpsschool werd gehaald omdat hij niet mee kon komen, waarvan de ouders, zoals\nmeer mensen uit de middenstand en ‘het groot’ van het dorp, de school de schuld\ngaven. Toen moest de jongen die niet kon leren, en waarvoor de stadsschool evenmin\nhielp, elke dag de kilo\u00admeterslange weg naar de stad fietsen terwijl hij wist\ndat het niks uithaalde. Toen al moet hij gedacht hebben dat hij op een andere\nmanier door het leven moest zien te geraken, want dat hij persoonlijk gewoon te\nweinig had meegekregen. Hij werd dan ook geen slager, laat staan dat hij\nhogerop kwam, wel bleef hij in het ouderlijk huis wonen dat allang geen slagers\u00adwinkel\nmeer was sinds zijn ouders dood waren. Sommigen dachten aan een kringloop-winkel,\nwant die kwamen toen in de mode. Maar hij verkocht niets, hij verzamelde in en\nrond het huis allerlei rommel waar hij niets mee deed, en gooide evenmin iets\nweg. En zo maakte hij van zijn ouderlijk huis een plaats zoals hij dacht dat de\nechte Wildeman er een moest hebben. <\/p>\n\n\n\n

            Maar de ontdekking van deze\ndubbelganger deed dan weer het gerucht toenemen dat er misschien wel drie Wilde\u00admannen\nwaren en dat de echte zich allang had teruggetrokken en al dertig jaar bij\nPhilips werkte en binnenkort met pensioen ging.<\/p>\n\n\n\n

            Toch wilde weer een ander verhaal\ndat de Wildeman een succesvol kunstenaar was, die door de bekende museumdirecteur\nRudie Fuchs was ontdekt, en met hem naar Amsterdam was verhuisd en exposeerde\nin de belangrijkste musea ter wereld.
<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

 \u2026en ook die ‘godverdommese bloedmooie meid van een Petra’ nooit meer noemt\u2026<\/em>(pag. 237 Aan de Lange Weg, illustratie Ufuk Kobas<\/a>)            <\/p>\n\n\n\n

Niemand weet het.<\/p>\n\n\n\n

            \u201cMaar ik weet wel,\u201d zegt iemand, \u201cdat\nde echte Wildeman gestopt is met het vertellen van verhalen over vrouwen en ook\ndie ‘godverdommese bloedmooie meid van een Petra’ nooit meer noemt, nadat hij\nhaar onverwacht heeft aangetroffen bij zijn ouders thuis die toen nog leefden:\neen oude vrouw met spierwit haar die zei dat ze maar eens opstapte omdat ze nog\nmoest poetsen. En die dus blijkbaar door de smetvrees was gegrepen, net als\nvroeger buurvrouw Van de Stal, bij wie ze nog ooit aan de deur was geweest voor\neen betrekking, en die de kolenkist vanbinnen schrobde.\u201d <\/p>\n\n\n\n

            En de vrouw van de Wildeman zou\ngezegd hebben: \u201cHet is maar goed dat hij haar zo eens heeft gezien, hij altijd\nmet zijn verhalen!\u201d<\/p>\n\n\n\n

            De Wildeman zelf had haar naam nog\n\u00e9\u00e9n keer genoemd toen hij haar broer aanhaalde: \u201cOnze Petra zou nooit gek zijn\ngeworden als ze met jou was getrouwd.\u201d <\/p>\n\n\n\n

            Daarna noemde de Wildeman haar naam\nnooit meer. En ook schepte hij nooit meer op over andere vrouwen. Dus als er\ntoch nog zulke verhalen de ronde doen, dan komen die vast van zijn dubbelgangers.<\/p>\n\n\n\n

            \u201cZiezo,\u201d zeggen de Vrouwen van de Eerste Huizen.<\/p>\n\n\n\n


(uit Aan de Lange Weg<\/a>, roman van Meurs A.M., ge\u00efllustreerd, hier graag bestellen via mijn Boekwinkeltje Wonderland, in nieuwstaat en zonder verzendkosten. U koopt rechtstreeks bij de schrijver die de kosten voor de uitgave zelf gefinancierd heeft. Zo u wilt, gesigneerd. Hartelijk dank!) <\/p>\n\n\n\n

Zie ook:
Adams(Boon)-special<\/a> bij het overlijden van de kunstschilder Willem Adams (1937 -2022), met Persoonlijk eerbetoon, onze kennismaking zoals beschreven in Aan de Lange Weg, Willem- Adams over Louis Paul Boon in Eindhoven, de 3 autotochten heenenweer tussen Eindhoven en Erembodegem in Belgi\u00eb, de opening in 1967 van zijn tentoonstelling door Boon, de expositie, de problemen met de kunstenaarsregeling de Contraprestatie, de Sociale Dienst, met de publicaties in het Eindhovens Dagblad. Ook de Boontjes in het dagblad Vooruit, en Willem Adams als model voor personages in mijn schrijven, 16 pag, waarvan 4 met afbeeldingen in kleur: \u20ac4 plus \u20ac1,92 verzendkosten. Klik op de link voor veilig bestellen via Boekwinkeltje Wonderland:
Adams(Boon)-special<\/a> <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Nieuwe FB-pagina\u2019s als Veldhoven zoals het was , Meerveldhoven zoals het was, Zeelst zoals het was en Oerle zoals het was zijn voor mij aanleiding om fragmenten uit Aan de Lange Weg weer naarvoren te halen) (Zie ook DE WILDEMAN EEN: De Wildeman Een (uit Aan de Lange Weg van Meurs A.M.) \u2013 Meursam De Wildeman Twee \u201cLaten … Lees verder “DE WILDEMAN TWEE (uit Aan de lange Weg)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1363","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1363","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1363"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1363\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1640,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1363\/revisions\/1640"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1363"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1363"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1363"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}