{"id":1495,"date":"2021-11-06T21:11:28","date_gmt":"2021-11-06T21:11:28","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=1495"},"modified":"2025-01-13T19:15:07","modified_gmt":"2025-01-13T19:15:07","slug":"1966-1969-de-bewustwording-van-t-uit-mijn-liefde-is-scharlakenrood","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=1495","title":{"rendered":"1966 – 1969 De bewustwording van T, uit Mijn liefde is scharlakenrood van Meurs A.M.(nav Tanja Nijmeijer)"},"content":{"rendered":"\n
<\/p>\n\n\n\n
(Tanja Nijmeijer krijgt bij het verschijnen van haar boek veel kritiek op het feit dat ze zich bij de linkse guerrillabeweging FARC in Colombia heeft aangesloten.<\/em> De jongeman T vraagt zich midden 60er jaren in de roman <Mijn liefde is scharlakenrood> het volgende af: <<\/em>Moet hij eigenlijk niet naar Zuid-Amerika gaan en aan de kant van de guerilleros vechten? Wat is eigenlijk het excuus om niet te gaan? Heeft iemand het recht te zeggen: ik ben moe, het is me te moeilijk, ik heb genoeg van het me moeilijk maken, ik wil gewoon mijn eigen leven leiden en van daaruit eerlijk proberen te blijven?<\/em><\/strong> Hij heeft nu meer dan een jaar geprobeerd alles bij te houden wat er in de wereld gebeurt. Verder nergens tijd voor. Moet hij daar dan maar mee stoppen? Maar nauwelijks enkele minuten later beseft hij, na het nieuws gehoord te hebben, dat het weglaten van dit alles de dood zou betekenen voor zijn nieuwe bestaan.<\/em>) <\/p>\n\n\n\n
1966 – 1969<\/h2>\n\n\n\n
De bewustwording van T<\/strong><\/h3>\n\n\n\n
T heeft in Amsterdam een kamertje gevonden\nbovenin een huis aan een gracht en vlakbij een oude vestingtoren. Hij had een\nman die in de buurt, op de Kromboomsloot, zijn hondje uitliet aangesproken en\ndie man had gezegd dat er bij hem over zes weken een kamer vrij kwam. Je gaat\neerst een paar meter een zijstraatje van de gracht in en een hoge buitentrap op\nen staat dan voor de buitendeuren waarvan er een alleen van de eerste\nverdieping is. De andere is van het trappenhuis naar de tweede en de derde en\nnaar de zolder, waar de bewoners van de \u00e9tages elk een kamertje hebben dat ze\nmeestal verhuren. Op de begane grond, onder die hoge buitentrap, is een soort\nkerk meent T waar de bewoners van de eerste verdieping alles mee van doen\nhebben. Een toilet hebben de kamerhuurders op de vierde niet, daarvoor moeten\nze bij hun hospita aankloppen. Of ze moeten een emmer gebruiken die met\nchemicali\u00ebn is gevuld en chemisch toilet wordt genoemd. Je kunt deze emmer op\neen gunstig moment legen in het toilet van je hospita of, liefst \u2018s avonds laat\nals er niemand op straat is, in de gracht. Er staat daar een vissers- of\nwoonbootpompje waaraan je de emmer kunt omspoelen. Op de zolderverdieping is er\nvoor de vijf bewoners, waarvan T er nu een is, slechts een wasbak in het\ntrappenhuis met daarnaast een butagastoestel. Het is absoluut niet de bedoeling\ndat je je emmer leegt in de wasbak. Zoals het evenmin de bedoeling is dat de\njongens in de wasbak plassen. Als de twee meisjes die er wonen erop betrapt\nzouden worden dat ze hun pispotje in de wasbak kieperen, zouden ze een andere\nkamer moeten zoeken. En omdat een van hen haar kamer via de kerk beneden heeft\ngekregen, zou ze niet meer op bemiddeling van de kerk mogen rekenen.\nIntegendeel, deze zou het haar zelfs moeilijk kunnen maken. Als iedereen weet waar\nhij aan toe is, hoeven we het er verder niet over te hebben. <\/p>\n\n\n\n
Het meisje dat haar kamertje via de kerk\nheeft gekregen woont aan de overkant van het trappenhuis. Er woont aan dat\ngangetje ook nog een wat oudere, nogal kleine man met sluik zwart haar die er\nsoms uitziet als een zwerver en dan opeens weer een net pak aan heeft. Aan de\nkant van T woont nog een jongen en vlak naast T een meisje.<\/p>\n\n\n\n
President Johnson van de Verenigde Staten wil ingrijpend\ngaan bezuinigen op het ruimtevaartprogramma. Dat is natuurlijk vanwege de\nkosten van de oorlog in Vietnam. Vriend en vijand geloven echter niet dat de VS\nhet risico zullen nemen dat ze wat betreft de landing van de eerste mens op de\nmaan opnieuw door de Russen zullen worden afgetroefd, zoals dat in 1957 gebeurde\nmet de eerste satelliet in de ruimte, de Spoetnik, vervolgens een paar maanden\nlater met het eerste levende wezen, het hondje Laika, in een satelliet die nog\nniet op aarde kon terugkeren en dus verbrandde maar toch de eerste stap was\nnaar de bemande ruimtevaart, en zoals dat in 1961 gebeurde met het lanceren van\nde eerste mens in de ruimte, Joeri Gagarin, die zoals bekend wel terugkeerde.\nDe senator Mansfield stelt voor de Amerikaanse troepensterkte in Europa tot\ntweevijfde terug te brengen, onder andere omdat de Europese Navo-bondgenoten\nniet aan hun verplichtingen voldoen inzake de oorlog in Vietnam. <\/p>\n\n\n\n
Zijn verwarming is een butagaskacheltje. Daarom moet het\ndakraampje altijd een beetje openstaan. Zijn elektriciteit komt via een draad\ndie naast zijn deur door de vloer gaat, zijn hospita woont vlak onder hem. Als\nje de stekker uit het stopcontact trekt is de kamer zonder stroom. Bovendien is\ndat gevaarlijk want de stroom staat op de stekker. Zijn hospes is een\nmarktkoopman die niet op het idee is gekomen om de stroom op het stopcontact te\nzetten. <\/p>\n\n\n\n
De derde wet op de Burgerrechten, die een verdere stap\nmoest betekenen naar het einde van de rassenongelijkheid in de VS, is door de\nsenaat verworpen. Ook dit jaar zijn er bij rassenrellen reeds tientallen\nzwarten door de politie gedood. De oprichting van Black Power is het antwoord\nvan radicale zwarten die zich niet langer door de politie en organisaties als\nde Ku Klux Klan willen laten afslachten.<\/p>\n\n\n\n
Eerst\nhaalt hij de doeken weg die de dakbalken verbergen. Hij wil ze bruin beitsen en\nze daarmee accentueren. Soms snuift hij voorzichtig, bang weer de bedorven pis\nte ruiken die de vorige bewoner had laten staan. Hij valt een paar keer met wat\nalcohol op in de stoel in slaap. Hij droomt. Hij is in Vietnam. Hij kan zich niet\nvoorstellen dat hij er vrijwillig naartoe is gegaan. Hij moet vechten aan de\nkant van de Amerikanen. Er is een bruingroen water dat aan zijn kant door\nhorizontale palen in drie\u00ebn is verdeeld. Het doet hem aan een buitenzwembad dat\nhij kent denken maar dit water is veel uitgestrekter. In de verte ligt links\nhet kamp van de vijand. In zijn kamp liggen in het grote middenvak in rijen die\nweliswaar niet meer volledig gevuld zijn toch nog heel wat zeer kleine\ngevechtsbootjes, niet groter dan een roeiboot. In het kleinere vak rechts\nliggen er ongeveer even veel, maar ook hier is uitgedund. Aan de linker kant\nzijn er nog maar een stuk of vier over. Hij kiest links omdat hij meent dat\nlinks altijd het beste is. Dit linker vak ligt het dichtst bij de vijand, bij een\ngelijke start zijn deze bootjes er dus het eerst. Ze kunnen niet uitwijken naar\nrechts want dan komen ze in de vuurlinie van de midden- en rechterbootjes. Hij\nen zijn twee vrienden die ook net zijn aangekomen staan onder leiding van een\nman met een lang gezicht en blond haar dat in een paar slagen achterover is\ngekamd. Hij lijkt op T\u2019s eerste baas. Na het eerste gevecht keren zijn twee\nvrienden niet terug. De leider vertelt dat hij Porter heet, de naam van T\u2019s\ntweede baas. T zegt dat hij waarschijnlijk zijn broer kent maar dat deze\nhelemaal niet op hem lijkt, hij zal hem de groeten doen. \u201cNeenee,\u201d zegt de man\nen vertelt dan dat hij eigenlijk helemaal geen Porter heet. Ze zwemmen in een\nsmalle inham waar grote zware bomen het licht wegnemen en het water zwart is.\nDe man gaat soms even onder waarbij hij rochelt en kreunt. T meent dat de man\nhem iets wil leren, soms denkt hij dat de man dronken is, hij vertrouwt hem\nniet en houdt hem in de gaten. Opeens gilt de man: \u201cJe bloedt, het bloed\nstroomt uit je neus. Gauw naar de kant!\u201d T wordt wee van angst dat hij dood zal\nbloeden. Hij zwemt met zijn hoofd omhoog naar de kant en gaat op de rand\nzitten, zijn benen in het water. De man zal in het grauwe huis aan de overkant\nvan de inham iets gaan halen. T wordt opeens doodsbang dat de man boven in het\nhuis aan de overkant plotseling een raampje zal openstoten en hem met zijn\nmachinegeweer van de kant maaien. Hij zit daar als een makkelijk doelwit. T\nloopt achter de bomen hard weg.<\/p>\n\n\n\n
In een stadion in Phnom-Penh, de hoofdstad van Cambodja,\nheeft president De Gaulle van Frankrijk voor een gehoor van honderdduizend\nmensen felle kritiek geuit op de oorlogspolitiek van de VS in Vietnam.<\/p>\n\n\n\n
Telkens als hij zo in zijn luie stoel wakker wordt, slapen\nzijn handen. Hij zit dan wel een uur voor zich uit te staren, niet in staat\niets te doen. De eerste keer dat hem dat overkwam was op een avond, het was zo\ngoed als donker geworden. Na het slapen bekijkt hij lange tijd met twee\nspiegels zijn gezicht van alle kanten. Door de ene spiegel door de kamer te\nbewegen krijgt hij het effect van een film. <\/p>\n\n\n\n
Hij is alleen. De ene dag haalt hij de affiches van\nboerenkool en braadkuiken van de wanden, de andere dag de hoezen van kleine\ngrammofoonplaten. Elke dag moet hij iets doen. Toen hij in het toilet van zijn\nhospita de emmer bedorven pis niet snel genoeg kon doorgetrokken krijgen, liep\nhij kokhalzend weg. In de eerste week loopt hij elke avond langs de hoeren in\nde buurt en masturbeert daarna in bed. <\/p>\n\n\n\n
Denk je dat er eindelijk een belangrijke politieke daad\nwordt gesteld, de moord door een parlementsbode op Verwoerd van het\napartheidsregime in Zuid-Afrika, blijkt de moordenaar geestelijk gestoord\u2026 Maar\ndat zeiden de nazi\u2019s ook over Van der Lubbe die de Reichstag in brand heeft\ngestoken. Die was communist of geestelijk gestoord. Het is in ieder geval niet\nlanger verantwoord om niet politiek ge\u00ebngageerd te zijn. Hij moet zich\nverdiepen in communisme en socialisme, in hoe Rusland zijn veroveringen gemaakt\nheeft, in de situatie Laos, Vietnam, in rechts en links, in de Zuid-Europese\nrechtse dictaturen, in het ontstaan van Isra\u00ebl. <\/p>\n\n\n\n
In caf\u00e9 Hoppe op het Spui raken twee Zuiderlingen met\nelkaar in gesprek. De een is een politicus uit Helmond die de VVD heeft\nverlaten en van plan is een nieuwe politieke partij op te richten, hij zoekt\nnog naar een aansprekende naam. De ander is een kunstschilder uit Eindhoven die\nvertelt dat hij vorig jaar de kunstenaarsgroep Mei \u201965 heeft opgericht. Enkele\ndagen later wordt de oprichting bekend gemaakt van de politieke partij Democraten\n\u201966 oftewel D\u201966. Zo gaat dat dus, denkt de kunstenaar in Eindhoven.<\/p>\n\n\n\n
Onze jongen walgt van heel rechts Nederland, van alles wat\nfascistisch of zelfs maar gewoon conservatief is. De zeer rechtse KVP-er\nSchmelzer heeft het kabinet van katholieken, sociaaldemocraten en\nantirevolutionairen laten vallen. Het kabinet was naar de zin van conservatieve\nkatholieken te \u201clinks\u201d bezig. Deze maandag is hij door zijn rotstemming niet\ngaan werken, hij lost vrachtwagens bij een groothandel op de kop van de Zeedijk.\nEr is daar een meisje waar hij geil op is. Hij is erg alleen. Mag dat\nmisschien? Het gaat niemand iets aan.<\/p>\n\n\n\n
Het is een gedachte die hij steeds\nverdringt maar het is waar, hij ziet Amsterdam niet meer als in het begin, hij\nis teleurgesteld. Hij is teruggevallen op deze buurt en ziet van Amsterdam nu\nminder dan toen hij op zoek was naar een kamer. Hij ging toen geregeld over het\nY en kwam ook aan de andere kant van het Damrak. Hij is die enthousiaste frisse\nblik van het begin kwijt en denkt met heimwee terug aan hoe hij voor het eerst\nAmsterdam binnenkwam, die sensatie om in de tram te zitten die maar net tussen\nde hoge huizen scheen door te kunnen. <\/p>\n\n\n\n
In de deelstaat Hessen in West-Duitsland heeft de\nneonazistische NPD 8% van de stemmen gekregen. Het aantal ultrarechtse\nelementen in Duitsland is weer ontzettend toegenomen. Nochtans vormen zij\nvolgens de regering geen gevaar voor de democratie. In Nederland zijn de\nregionale kranten en praktisch alle ge\u00efllustreerde tijdschriften in \u00e9\u00e9n rechtse\nhand gekomen. Daarom, dames en heren, moet ik u eens te meer waarschuwen voor\nde gevaarlijke linkse voorlichting in de persorganen. Wij zijn blij dat de\nultrarechtsen in Duitsland geen gevaar vormen voor de democratie in Portugal,\nSpanje, Rhodesi\u00eb, Zuid-Afrika en andere dictaturen.<\/p>\n\n\n\n
De gordijnen en doeken in zijn kamer zijn vroegere,\nmerkwaardige en vooral zeer wijde jurken van zijn zeer dikke, lieve hospita.\nZittend op de vloer onder het schuine dakgedeelte van zijn kamer, overal gaten\nen hoeken en opbergruimtes ontdekkend, wordt hij vertrouwd met zijn kamer en\noverweegt om allerlei verborgen kastjes te maken en, bijvoorbeeld, een geheime\ntoegang tot de kamer van zijn buurmeisje. Feit is dat hij vanuit zijn kamer een\nruimte achter die van haar heeft ontdekt waarin hij al wat spullen heeft\nopgeborgen, en als hij een stuk uit de balk zou zagen zou hij zelfs in de\nruimte kunnen komen. Zijn butagaskacheltje verspreidt bij het aansteken een\naangename geur van verbranding die meteen het idee van warmte geeft. Hij heeft\ndie gewaarwording ook bij het ruiken van de uitlaatgassen van een vrachtwagen\ndie hij in de kou moet lossen. Op zijn kamer is hij steeds bang voor\nkolendampvergiftiging, waar volgens de krant dagelijks vooral oude mensen aan\nsterven. Zijn dakraam moet altijd een beetje openstaan, al is het nog zo koud.<\/p>\n\n\n\n
Er is dankzij Zuid-Afrika in ieder geval \u00e9\u00e9n Nederlands\nwoord dat de hele wereld kent: apartheid. Hij loopt zenuwachtig heen-en-weer,\nhij heeft het koud, hij moet zijn sokken aan doen, maar de kou komt van binnen.\nHij moet zich verdiepen in de politiek, in Marx, in het socialisme, maar\nwanneer moet hij dat godverdomme allemaal doen! Hij klappertandt, hij heeft de\nsokken nog niet aan gedaan. Hij is bang, bang voor de rechtse krachten die\noveral opduiken. Er zitten hier in de gemeenteraad nota bene vier Boeren, een\nuiterst rechtse, bijna fascistische partij die landelijk 9% van de stemmen\nheeft gehaald, tegenover \u00e9\u00e9n Provo. En ondertussen doet men alsof het een tijd\nis van uiterst gevaarlijke links-radicale krachten die de maatschappij trachten\nover te nemen.<\/p>\n\n\n\n
In Hanoi en omgeving hebben de Amerikanen systematisch\nwoonwijken gebombardeerd. Aldus de Amerikaanse journalist Salisbury die ter\nplekke is geweest. <\/p>\n\n\n\n
Hij kan niet blijven vluchten. Hij krabt de roos van zijn hoofd.\nHij wrijft over zijn jeukende oren. Hij vertrekt zijn gezicht en vormt met zijn\nmond de woorden van de beatplaat op de radio. Al voor het avondeten\ngemasturbeerd op Corrie van zijn werk. Hij is duidelijk bezeten van haar, moet\nhij haar mee uit vragen? Maar hoe lang werkt hij daar nog? Nu al staat hij bij\ngebrek aan laad- en loswerk in te pakken, waar hij een gruwelijke hekel aan\nheeft.<\/p>\n\n\n\n
Het sneeuwt als hij uit het koffiehuis\nkomt. Het zat er vol oude mannetjes, twee vrouwen en een paar zwarten. Iedereen\nkeek geboeid naar het zaterdagmiddag-programma op de tv. Een man die zat te\nslapen werd door roepen wakker gemaakt, slapen mocht niet. T had hoofdpijn van\nde jenever die hij op zijn kamer gedronken had en was terneergeslagen door de\nvele dingen die hij moest doen en niet gedaan had. Harry, de kunstenaar die hij\nop zoek naar een kamer heeft leren kennen, was niet thuis. T wilde bij hem\nschijten, douchen en zijn haar wassen, bovendien zou hij hem helpen met het\nophangen van een paar spotjes. Hij heeft jeuk op zijn hoofd en ergert zich aan\nzijn baard. Hij is schraal onder zijn neus en zijn linkermondhoek gaat weer\nkapot. Hij heeft geen zin in fruit. Hij zou zich meer moeten bezighouden met\nwat andere jongeren doen.<\/p>\n\n\n\n
Toch bevalt het me om hier te wonen, denkt hij terwijl hij\nin een koffiehuis aan de Nieuwmarkt zit, de sfeer bevalt me. Overal elders is\nhet erger. Toen hij in de kou liep had hij weer even aan een hoer gedacht,\nvergetend dat hij er geen warmte zou vinden en na tien minuten weer buiten zou\nstaan.<\/p>\n\n\n\n
De Rechtsen besluiten voortaan elke vergrijp, hoe klein\nook, met de dood te bestraffen. Dit ter vereenvoudiging van de rechtspraak,\nafschaffing van dure gevangenissen en als bijdrage aan de oplossing van het\noverbevolkingsvraagstuk. <\/p>\n\n\n\n
In caf\u00e9 De Vriendschap op de Nieuwmarkt zit een oude man\nmet wit haar, open gezicht en grote kinderogen steeds onverstaanbaar te praten.\nEen man zegt: \u201cHet is een Turk, komt voor vanavond: AjaxBesiktas.\u201d Opeens valt\nde oude man met stoel en al achterover met zijn achterhoofd op de tegels. \u201cDie\nis dood,\u201d zegt de man van \u2018Ajax-Besiktas\u2019, \u201cdie is dood.\u201d \u201cNee, hij is niet\ndood,\u201d zegt T, \u201c ik zag zijn ogen bewegen.\u201d \u201cDie gaat dood!\u201d schreeuwt een\nkleine artistieke man met grijze baard en zwarte jas met capuchon naast hem. De\noude man ligt op de kale vloer en de man met de baard schreeuwt: \u201cDie gaat\nvanavond de pijp uit!\u201d en ondertussen knijpt hij T hard in zijn bovenarm.\nIemand duwt de oude man op zijn zij. \u201cNiet aankomen!\u201d wordt er geschreeuwd.\n\u201cHij bloedt niet,\u201d zegt een ander, \u201chij bloedt niet uit zijn mond.\u201d \u201cOok niet\nuit zijn achterhoofd,\u201d zegt nog een ander. \u201cDie is er geweest!\u201c danst de man\nmet de capuchon en de baard, \u201cik heb het zo al eens meegemaakt.\u201d Ze trekken de\noude man overeind. <\/p>\n\n\n\n
Als ze de man met de witte haren, het open gezicht en de\ngrote kinderogen overeind hebben getrokken, zetten ze hem op een stoel en\nschuiven een tafel in zijn buik zodat hij niet kan vallen. De oude man begint\neven later weer in onverstaanbaar Nederlands te mompelen en kijkt je met zijn\ngrote ogen aan. \u201cStil maar,\u201d zegt iemand, \u201cwe weten wel dat je uit Turkije\nkomt.\u201d Dan pakt iemand hem van achter om zijn middel en draagt hem naar buiten.\nAls zijn voeten de grond raken zakt hij door zijn knie\u00ebn en zit op handen en\nknie\u00ebn op de stoep. Iemand maakt de deur dicht en zegt tegen T: \u201cHij zei tegen\nme: ik ga op handen en knie\u00ebn, dat gaat net zo vlug.\u201d \u201cJe kunt hem toch zo niet\nlaten zitten,\u201d zegt T. \u201cDie is allang weg,\u201d zegt de ander, \u201ckijk maar.\u201d Hij\nopent de deur weer, de oude man is weg.<\/p>\n\n\n\n
Op Sinterklaasavond heeft hij de neiging door de\nhoerenbuurt te gaan lopen en te kijken hoeveel er werken en hoeveel\nbelangstelling er is maar hij wordt weerhouden door de kou en door zijn\nverlegenheid. Hij zou alle hoeren van de buurt moeten proberen, alle honderden,\nstelselmatig, een voor een, telkens als hij een paar tientjes over heeft. Hij\nheeft wat extra flesjes bier gehaald voor vanavond. Hij had een hoer horen\nzeggen: \u201cIk kousen stoppen en hij met een ander in de koffer.\u201d Ging het maar zo\nmakkelijk! Zijn moeder heeft hem een tientje gestuurd. Voor dat tientje kan hij\nnu voor haar een cadeautje kopen. Wie is ermee gebaat? De winkelier, de\ngroothandel, de fabrikant. Sinterklaas een kapitalistisch feest. Hij voelt zich\nopgelucht dat hij helemaal geen pakjes hoeft in te pakken, rijmpjes te maken en\nvooral dat hij helemaal niet leuk hoeft te zijn. Hij heeft zojuist zijn handen\ningesmeerd omdat ze schraal zijn en jeuken. Verdomme, telkens die drang tot\njanken: bij mensen die verdronken zijn, bij een astronaut die de ruimte in\ngaat. <\/p>\n\n\n\n
De hele buurt hier, de rosse, de donkere, zou\ngesocialiseerd moeten worden. De hoeren zouden maatschappelijk werksters moeten\nzijn. Die hele buurt is \u00e9\u00e9n groot teken van het falen van de seks in onze\nsamenleving. Hij moet zich in ieder geval zo gauw mogelijk politiek op de\nhoogte stellen.<\/p>\n\n\n\n
In het proces tegen\noorlogsmisdadigers van het kamp Sobibor zijn straffen uitgesproken van drie\njaar tot levenslang. Hij hoort zijn vader zeggen: \u201cDie hadden ze allang op\nmoeten hangen, die vuile beesten. Waarom moeten ze daar zo lang mee wachten?\nDat vuile wijf, ze stopte er honderd in een treinwagon waar maar plaats was\nvoor vijfentwintig. Ik zou zo\u2019n wijf pas kunnen vergeven als ik ze es flink had\nafgeranseld, er flink met de zweep over was gegaan.\u201d Veel ex-nazi\u2019s zijn\nopnieuw aan de macht. <\/p>\n\n\n\n
Hij droomt van zijn vader op krukken. Het is oorlog, met\nkrukken onder zijn oksels loopt zijn vader over heuvels. Waar lijken die\nheuvels op? Ze bestaan uit zand en hier en daar een beetje gras. Het zijn geen\nduinen. Het is Vietnam. Nu weet hij het niet meer zeker. Is het Vietnam? <\/p>\n\n\n\n
Hij voelt zich ontzettend ver van alle bossen verwijderd.\nHij moet in een makkelijke stoel gaan zitten. Hij heeft de hele dag aan een\nstuk vrachtwagens gelost en heeft nu pijn in zijn rug. Hij voelt zich vies en\nheeft een baard, hij ziet er vermoeid uit en zijn mondhoeken zijn nog steeds\nkapot. Dacht je dat de sinaasappels en citroenen hielpen, de zalf? Nee hoor.\nHij stoot zijn koude bovenhand aan het cement van de schoorsteen die door zijn\nkamer loopt. Dat is om erg kwaad van te worden. Hij heeft de laatste dagen om\nde haverklap de aandrang tot janken. Zou hij overspannen zijn? Hij is steeds\nbang dat zijn hospita naar boven komt als hij de radio hard heeft staan.<\/p>\n\n\n\n
Hij gaat er even uit. Als hij de kamer uit gaat controleert\nhij altijd of zijn buren er zijn: zijn buurmeisje, zijn buurjongen en zijn\noverbuurmeisje, het meisje aan de andere kant van het trappenhuis. Als de\nbuurmeisjes er zijn vindt hij dat meestal fijn, als zijn buurjongen er is\nmeestal niet, tenzij het vriendinnetje van de buurjongen er ook is. Er ligt\noveral sneeuw. Harry de kunstenaar aan de Amstel is niet thuis. Hij loopt over\nhet Rembrandtplein naar het Muntplein, door een stukje Kalverstraat, door de\nNes langs de Brakke Grond, langs een paar hoeren, maar DE hoer ziet hij niet.\nZe zaten allemaal te lezen, kerstverhalen, denkt hij. De hoer die altijd\nverlegen zit te kijken ziet hij op de Zeedijk bij een man in een auto stappen.\nZe kijkt hem aan, herkent hem waarschijnlijk. Voor haar raam ziet hij even\nlater een bordje: \u201cGem. kamer te huur, tel. …\u201d<\/p>\n\n\n\n
In\nVietnam is de toestand zo in-triest dat je niet weet of een kind <\/p>\n\n\n\n
dat vandaag hulp krijgt morgen nog in leven\nis. De Amerikaanse regering weigert verantwoording te aanvaarden voor de kinderen\ndie voortkomen uit de pleziertjes van de Amerikaanse soldaten. Wel is er in\nAmerika een groot persoonlijk initiatief. Persoonlijk initiatief helpt\npersoonlijk initiatief. De kinderen in Korea die gemengd bloed hebben worden\nerg gediscrimineerd, er zijn kinderen gestenigd. <\/p>\n\n\n\n
\u201cAls ik niet gek was liep ik hier niet met\njou,\u201d zegt zijn buurmeisje. Ze is meegeweest naar het personeelsfeest van zijn\nwerk en nu lopen ze met nog wat jongelui over de Zeedijk op zoek naar een caf\u00e9\ndat nog open is. Als ze met hun tweetjes op zijn kamer zijn durft hij eerst\nniet, want ze had gezegd dat haar vriend het vast zou uitmaken als ze met een\nander naar bed ging. Maar dan komt ze vlak voor hem op de vloer bij het\nkacheltje zitten en dan moet hij wel. <\/p>\n\n\n\n
De zon en de politieagenten op de Zeedijk, hij met een\nkachel op een steekwagen, de witte kerstklokken voor het raam van de hoer die\npas om half zes komt, Annemieke het eerste meisje waarmee hij naar bed is\ngeweest na al die jaren met zijn vriendin, dit allemaal propt hem boordevol\ngevoel en hij snikt van geluk terwijl hij met de kachel op de steekkar in de\nwinterzon over de Zeedijk loopt.<\/p>\n\n\n\n
De huidige president van West-Duitsland,\nHeinrich L\u00fcbke, heeft in 1964 onderscheidingen (Verdienstkreuze) uitgereikt aan\nenkele Duitse oorlogsmisdadigers, zoals aan Heinrich B\u00fctefisch die in\nNeurenberg tot 6 jaar gevangenisstraf was veroordeeld. Na hevig wereldwijd\nprotest moest de laatste de onderscheiding teruggeven. Zelf heeft de architect\nL\u00fcbke een aantal concentratiekampen gebouwd voor de nazi\u2019s. Na de oorlog werd\nhij dan ook door de Amerikanen gezocht maar was spoorloos. De nazi-officier Von\nKielmansegg is nu opperbevelhebber van de NAVO in Midden-Europa.<\/p>\n\n\n\n
\u201cJe gezicht verandert meteen als je begint te vrijen,\u201d zei\nze, \u201cje bent dan lang niet zo streng.\u201d In het weekeinde moest ze naar haar\nvriend maar maandagnacht was ze er weer en tegen de ochtend, vier uur, keek ze\nhem met dronken ogen die niets met drank te maken hadden aan en zei: \u201cIk voel\nje tot hier joh,\u201d en wees op haar borst. Hij had het nog steeds volgehouden om\nniet klaar te komen… en toen hoorden ze gerammel van sleutels, geklop op haar\ndeur, lagen ze tien minuten te zweten, dan geklop op zijn deur en toen haar\nvriend die riep dat hij de boel kort en klein zou slaan als ze niet vlug open\ndeden. \u201cIk kom, Ron,\u201d zei ze, \u201cwacht even hiernaast, Ron.\u201d En sindsdien is ze\nweg. <\/p>\n\n\n\n
Ulrich de Maizi\u00e8re, vertrouwensman van Hitler, is nu\ngeneraalinspecteur van de Bundesarmee. Alfred Krupp, in 1948 door het\nAmerikaanse Militair Gerechtshof nog gekenschetst als een van de\nhoofdschuldigen aan de Tweede Wereldoorlog, is sinds 1951 vrij en weer aan de\nmacht in zijn naar hem genoemde concern (voornamelijk wapens, omzet 6 miljard\nmark per jaar). De Duitse oorlogsmisdadiger Lages, verantwoordelijk voor de\ndeportatie en dood van 70.000 joodse Nederlanders en de executie van honderden\nandere Nederlanders en hiervoor aanvankelijk ter dood veroordeeld, mocht voor\nverpleging drie maanden naar Duitsland. We hebben hem niet meer teruggezien.<\/p>\n\n\n\n
Hij ziet dat haar gastoestel op de gang verdwenen is.\nVerdomme. Die afwas, is die van haar? Hij wil het aan de anderen vragen maar er\nis niemand. \u201cJe buurmeisje gaat weg h\u00e8,\u201d zegt zijn hospita als hij haar een\ngelukkig nieuwjaar wenst. In de week erna merkt hij dat ze steeds haar post\nophaalt als hij er niet is. Hij is weer alleen. Hij zit heel de avond in de\nspiegel te kijken, basta.<\/p>\n\n\n\n
Als hij zijn jas er niet voor heeft hangen kun je op de\nplaats waar bij de deur het hangslot gemaakt is in zijn kamer kijken. Als hij\niets voor zijn kamer hoort kijkt hij naar die plek. Hij heeft het gevoel dat\nhij in een cel zit waarin hij altijd bespied kan worden. Het heeft geen zin om\nbijna te staan janken boven zijn afwasbak, van ellende en vermoeidheid. Zo\ndoorgaan kan ook niet. Geen vaste vriendin meer hebben moet hem dwingen de\nstraat op te gaan, de caf\u00e9\u2019s in, en contacten te leggen met andere jongelui. <\/p>\n\n\n\n
T droomt dat hij aanplakbiljetten ophangt.\nAls de politie komt holt hij weg. \u201cSta of ik schiet,\u201d mompelt de agent. T holt\ndoor. De agent schiet. T fluistert nog: \u201cDe schoft, hij heeft me doodgeschoten\nomdat ik aanplakbiljetten ophing, de schoft!\u201d Hij denkt er nog over om te\nzeggen dat hij hem vergeeft, maar hij doet het niet.<\/p>\n\n\n\n
De regering Zijlstra heeft een militaire attach\u00e9 benoemd in\nSaigon. Als reden wordt opgegeven dat de militaire situatie daar in de gaten\nmoet worden gehouden.<\/p>\n\n\n\n
Hij heeft hoofdpijn, een kater. Hij kan niet naar buiten,\nwant het regent te hard. Hij is bang dat er weer opeens bloed uit zijn neus\nbegint te stromen, hij heeft net de zwarte korsten eruit gehaald. Opeens had\nhij zin zijn eigen vertrokken gezicht te fotograferen. Of is dat kitsch? Hoe\nkan iemand met wie je twee heerlijke nachten hebt doorgebracht zomaar uit je\nbed stappen en uit je leven verdwijnen? Moet hij in een commune gaan? Welk\nalternatief is er voor deze mannetje-vrouwtjehuisje-kindje wereld? Hij moet nu\ngaan luisteren naar een programma over ontwikkelingshulp op de radio.<\/p>\n\n\n\n
De Rechtse laat de krullen uit zijn schaamhaar halen om\nniet op een neger te lijken. <\/p>\n\n\n\n
Opeens komt hij Annemieke tegen op de Zeedijk. Hij heeft\nhaar weken niet gezien. Ze loopt daar, klein met alleen haar ogen boven haar\ndikke sjaal uit, haar hoofd naar de grond. Er is geen verband tussen haar\nplotselinge verhuizing en jeweetwel. Ze had gereageerd op een raamadvertentie.\nZe had wel gedacht dat hij er misschien iets achter zou zoeken, ze was nog bij\nhem aan de deur geweest. Gaat ze met Ron samenwonen? Waarschijnlijk wel. Ze\nkomt nog een keer langs maar kan nu nog niet tegen Ron zeggen: ik ga naar T. Ze\npraat nog wat door maar hij denkt alleen: ze is harder dan ik.<\/p>\n\n\n\n
1000 Papoea\u2019s komen om in gevechten met het Indonesische\nleger. Soeharto neemt alle macht over van Soekarno.<\/p>\n\n\n\n
Op een\nzaterdagmiddag zit Annemieke zo\u2019n anderhalf uur op zijn kamer. Hij kan niets\nmeer terugvinden van de twee nachten die ze samen hebben doorgebracht.<\/p>\n\n\n\n
Gewapend met broekriemen, knipmessen en scharen hebben zo\u2019n 140 marinesoldaten de zogenaamde CS-jeugd het Centraal Station van Amsterdam uitgejaagd. Daar waren 20, veelal langharige jongens en tien meisjes van tussen de 15 en 20 jaar aanwezig. Ze hingen in de hal van het CS rond sinds ze door de penose van de Dam waren gejaagd. Eerder had onroerendgoedmagnaat Caransa hun vorige pleisterplaats, het Rembrandttheater gesloten. De actie vond plaats nadat een dag eerder de Telegraaf een artikel had geplaatst onder de kop: \u201cCS geen baas in eigen huis. Matrozenmeisjes lastig gevallen na afscheid van hun jongens\u201d. Voordat de \u201cjongens\u201d optraden was er al een verslaggever en een fotograaf van dit blad aanwezig. De volgende dag publiceerden ze dan ook een smeu\u00efge reportage. Evenals bij het optreden van de penose tegen deze jongeren bleef de politie weg, hoewel ze was gewaarschuwd. Wel hield de politie aan het begin van de Haarlemmerstraat een grote groep jongeren tegen die de CS-jeugd te hulp wilde komen. De NS hadden niet om bijstand gevraagd. De jeugd krijgt daarna een kelder aan de Prins Hendrikkade, waar de politie regelmatig invallen doet; volgens hoofdinspecteur Valken is deze jeugd toch alleen uit op rellen. <\/p>\n\n\n\n
In de Poppub op het Rembrandtplein kijkt T lange tijd naar\neen lang blond meisje dat bij de deur is gaan staan. Opeens is ze weg. Dan\nkijkt hij lang naar een klein zwartharig meisje dat telkens van plaats\nverandert. Hij moet naar het toilet maar er is geen papier en de deur kan niet\nop slot. Het kleine meisje met het zwarte haar ziet hij wat later met een\nnegerjongen de Phonobar op het Thorbeckeplein binnenkomen. Er komen nog een\nblond en een donkerharig meisje binnen die hij ook bij de Poppub gezien heeft.\nEen blonde man kijkt vaak naar hem. Een man met bontjas en bril komt naast hem\naan de bar zitten, dut in, laat zijn sigaar op de grond vallen, trapt hem uit.\nHij vraagt T in het engels wat de serveerster heeft gezegd. \u201cDo you like boys?\u201d\nzegt hij dan. \u201cNo,\u201d zegt T, \u201canyway not in the way you mean.\u201d De man legt uit\ndat T dan nog twee dingen kan bedoelen: \u201cfor money or not for money.\u201d T zegt:\n\u201cOkay, I\u2019m sorry.\u201d \u201cEverybody is free,\u201d zegt de man. Hij vertelt dat hij een\npil heeft genomen, daarom zo slaperig is. Wat denkt T van het gebruiken van\ndrugs? \u201cEh\u2026,\u201d zegt T. En wat vindt T van Vietnam? \u201cThat\u2019s a lot of questions,\u201d\nzegt T. \u201cYou\u2019re right,\u201d zegt de man, staat op en gaat weg, een andere jongen\nzoeken.<\/p>\n\n\n\n
Een\nvrouw van in de dertig met lichte regenjas en blond krulkapsel gaat op een kruk\nvlakbij T zitten, maakt flauwekul met de serveerster, aait over haar arm. \u201cIk\ngeloof dat ik hier vanavond maar blijf staan,\u201d zegt de serveerster. Het blonde\nen het donkerharige meisje komen opnieuw binnen. Het blonde meisje kust de\nvrouw met het blonde krulkapsel en gaat met haar kruis boven de knie\u00ebn van de\nvrouw staan en beweegt haar onderlijf heen en weer. \u201cEven jou klaarspelen,\u201d\nzegt ze. Het zwartharige meisje gaat tegenover T zitten. De vrouw met het\nblonde krulkapsel heeft geen zin om te werken maar het zal wel moeten. \u201cEr is\nveel MP,\u201d zegt het donkerharige meisje, \u201cals het weer niet meezit, zit alles\ntegen\u201d. \u201cJe moet nu ook niet gaan lopen,\u201d zegt de vrouw met het blonde\nkrulkapsel, \u201com een uur of twee.\u201d \u201cEn je moet je een keer laten pakken door\nzo\u2019n MP,\u201d zegt het blonde meisje, \u201ceen beetje glijmiddel, weetjewel, dan laten\nze jou en je klanten de rest van de avond met rust.\u201d \u201cOf je vertelt ze iets wat\nze graag willen weten,\u201d zegt de vrouw met het blonde krulkapsel, \u201cje moet een\nbeetje investeren!\u201d T heeft medelijden met het donkerharige meisje tegenover\nhem: ze heeft een te smalle spitse neus. Hij staat op en gaat naar huis.<\/p>\n\n\n\n
Hij hoort Annemieke in de kamer naast hem.\nZe maakt veel lawaai om hem te laten horen dat ze er is. Maar hij gaat zijn\nkamer niet uit. Misschien is het wraak waarom hij niet gaat kijken. Waarom komt\nze op dit uur, half elf \u2019s avonds? Hij hoort haar rammelen. Hoe meer lawaai ze\nmaakt hoe vaster hij besluit om niet te reageren. Maar hoe zal hij zich voelen\nals ze nu zonder meer weggaat? Zijn hart bonst. Ze kan zijn muziek horen.\nBombom! Het lijkt wel of ze alles op de grond smijt om te laten horen dat ze er\nis. Maar het kan ook haar vriend zijn. Wat moet hij doen? Zijn hart gaat\nvreselijk tekeer, hij ziet het kloppen bij zijn buik. Hij maakt de deur open,\nhij hoort haar in het trappenhuis bij de kraan, hij hoort ook een mannenstem en\nmaakt de deur weer dicht. Even later loopt hij langzaam de gang op. Hij ziet\ndat ze een steelpan weggooit en haalt hem weer uit de vuilnisbak, zij vraagt of\nhij een theedoek voor haar heeft. Ze bekvechten wat. \u201cWas je nog van plan langs\nte komen?\u201d vraagt hij. \u201cJa, morgen,\u201d zegt ze. \u201cIk bedoel nu,\u201d zegt hij, \u201cmorgen\nben ik er niet.\u201d \u201cNee, nu mag het niet,\u201d zegt ze. \u201cFijn,\u201d zegt hij, \u201cenfin, je\nkomt maar eens langs als je van je vriend mag.\u201d Hij slaat haar met de theedoek\nom haar oren, trapt op haar tenen. Hij heeft dat nodig, hij wil haar over de\nknie leggen, moet zijn agressie tegen haar kwijt. \u201cAls je toch alles vraagt aan\nje vriend,\u201d zegt hij, \u201cvraag hem dan eens of ik je een flink pak slaag mag\ngeven. Als hij het goed vindt doe ik het.\u201d <\/p>\n\n\n\n
Staatsgreep van kolonels in Griekenland. Voor jongens\nworden lange haren verboden en voor meisjes minirokken. Scholieren moeten\nvoortaan elke zondag naar de kerk en ter communie.<\/p>\n\n\n\n
Hij moet zich helemaal wassen maar heeft geen zin. Hij\nheeft het water al een keer koud laten worden en is benieuwd hoe warm het,\nnadat hij het heeft opgewarmd en het wassen opnieuw uitgesteld, nu nog is. Het\nis 30 april, Koninginnedag. Omdat hij niet in vaste dienst is krijgt hij deze\ndag niet uitbetaald. Het is een nationale feestdag. Zoals op elke algemene\nfeestdag voelt hij zich ver van de andere mensen afstaan. Zou hij\nschadevergoeding kunnen vragen? Leve de koningin? Eens beginnen met het\nnationaal programma op de radio uit te zetten. Misschien is dat de oorzaak van\nalles: de stem van Duys. Had het ongetwijfeld eerder moeten doen.<\/p>\n\n\n\n
Terwijl hij een grote koelkast op een steekkar over de hoge\ndrempel van het magazijn op de Zeedijk probeert te krijgen, ziet hij hoe aan de\noverkant een vrouw in een heel kort rokje de trap af komt. Als ze helemaal te\nzien is heeft ze een lelijk gezicht en een hoofddoek met daaronder krulspelden.\n\u201cGodsklere!\u201d zeggen de meisjes die de ramen van het caf\u00e9 lappen. Daarna staat\nhij uren onder de houten trap naar de kelder vrachtwagens te lossen. Hij had\ngehoopt dat Corrie over die trap zou komen zodat hij onder haar rok kon kijken.\nMaar ze kwam niet. Hij moet toegeven dat hij haar hoe dan ook graag even gezien\nhad.<\/p>\n\n\n\n
Wanneer hij naast zich gestommel hoort, gaat hij niet meer\nkijken. Het zou Annemieke kunnen zijn, want ze heeft haar kamer pas volgende\nmaand opgezegd omdat ze haar spullen niet kwijt kon. Hij zou wel willen dat ze\nkwam en gewoon deed. Ze doet zo omdat ze eigenlijk dolgraag met me naar bed wil\nmaar de relatie met haar vriend niet opnieuw op het spel wil zetten, troost hij\nzichzelf. Hij heeft zin haar na te doen en op de gang te roepen: \u201cIk voel je\ntot h\u00eder, joh!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Burgemeester van Hall, die weigerde zelf\nontslag te nemen, is door de regering ontslagen. Aanleiding zijn de rellen en\nhet politieoptreden van juni 1966. Eerder, vorig jaar, had de hoofdcommissaris\nvan politie al ontslag gekregen.<\/p>\n\n\n\n
Het Internationaal Vietnamtribunaal onder leiding van de\nfilosoof Jean-Paul Sartre heeft in Stockholm de VS schuldig bevonden aan\nagressie in Vietnam, aan massale, systematische en opzettelijke bombardementen\nop burgerdoelen en aan de schending van de soevereiniteit en neutraliteit van\nCambodja. Ongeveer 10.000 mensen demonstreren in Amsterdam tegen de Amerikaanse\nVietnamoorlog. De zwarte Amerikaanse wereldkampioen zwaargewicht boksen,\nMohamed Ali, krijgt vijf jaar gevangenisstraf omdat hij weigert zijn militaire\ndienstplicht te vervullen.<\/p>\n\n\n\n
Geschreeuw, gehuil van een vrouw midden in de nacht op de\ngang. Het is een dik Amerikaans meisje dat bij de buurjongen slaapt. Als T\nvraagt wat er is zegt ze: \u201cVietnam.\u201d Maar als ze de volgende dag weg is zegt de\nbuurjongen: \u201cZe had geen kut en wilde dat ik haar in haar kont neukte, maar\ndaar had ik geen zin in, niet hier, niet in deze omstandigheden\u201d. Ja, denkt T,\nstel dat hij er onder de stront uitkomt, kun je het eerst met papiertjes\nafvegen, die papiertjes moet je daarna weer uit de prullenbak halen omdat het\nte erg stinkt, je moet ze in een plastic zak doen, dan moet je wat aantrekken\nen een bakje water pakken op de gang en dan pas kun je je wassen op je kamer,\nen dan hebben we het niet eens over haar. \u201cIk was kwaad omdat ze het niet van tevoren\ngezegd had,\u201d zei de buurjongen maar zij had gezegd: \u201cAls ik het van tevoren zeg\nwil je me niet, terwijl als we zover zijn en je merkt het of ik zeg het en je\nmag in mijn kont, dan maakt het meestal niks meer uit.\u201d \u201cO, speel jij het\naltijd zo,\u201d had hij gezegd en was kwaad geworden. \u201cIk moet wel,\u201d had ze gezegd\nen was gaan huilen.<\/p>\n\n\n\n
Je zou de macht of eigenlijk de oorlog moeten reduceren:\npresident Johnson van de VS vecht tegen de president van Noord-Vietnam. Toch\nzou dat weer niet fair zijn tegenover die ouwe Ho Chi Minh. Misschien heeft T\nte veel zwart-wit cowboyfilms gezien: na\u00efef! Hier in Amsterdam spelen ze\nagentje met hun geweer, hun revolver, hun sabel en hun gummistok voor doffe\nklappen.<\/p>\n\n\n\n
Allicht zeg dat de openbare orde, hoezo orde?, verstoord\nmag worden als het erom gaat te protesteren tegen fascisme en massamoorden!\nZeker als de handhavers van die orde ook nog eens opvallend gelijke trekjes\nvertonen met de sujetten waartegen men protesteert\u2026 Wie anders dan blaaskaken\ngaan er bij de politie! Wedden dat het daar barst van de fascistische\ntendensen? Stoere pik zal wel eens de orde, wiens orde eigenlijk?, handhaven.<\/p>\n\n\n\n
T ergert zich aan zichzelf als hij zich heeft laten\nverleiden om in discussie te gaan met Amerikaanse soldaten op verlof. Het valt\nop dat Amerikaanse militairen die hier komen er zo ouderwets uitzien. Het zijn\nover het algemeen vetkuiven.<\/p>\n\n\n\n
Isra\u00ebl valt met luchtsteun van de VS en Engeland zijn\nArabische buurlanden aan. De Egyptische luchtmacht, en ook die van Syri\u00eb en\nJordani\u00eb, wordt op de grond vernietigd. Isra\u00ebl houdt na deze zesdaagse oorlog\ngrondgebied van Egypte, Jordani\u00eb, waaronder het oude, zogenaamde\n\u201cOost\u201d-Jeruzalem, Syri\u00eb en Libanon bezet.<\/p>\n\n\n\n
In Newark zijn deze zomer 26 zwarten gedood, in Detroit 41.\nAfgevaardigden van tientallen zwarte organisaties zijn bijeengekomen in een\n\u201cBlack Power\u201d-conferentie. Voortaan zal geweld met geweld worden beantwoord.<\/p>\n\n\n\n
T loopt nog steeds veel rond. Een man drukt zijn gezicht\ntegen het raam van de oude hoer die achter donkere vitrage in een schemerig\nkamertje zit en die je niet opvalt als je het niet weet. De man klopt op het\nraam en nu ziet ze hem en staat op. Het is een vrouw, ziet T nu, met wie hij\nverschillende keren in het caf\u00e9 op de Nieuwmarkt heeft zitten praten en die de\nlaatste keer stiekem naar hem lachte als een wat aangeschoten man haar\nprobeerde te kussen. \u201c\u2019t Is een erg aardige kerel hoor,\u201d zei ze, \u201cmaar als-ie\ngedronken heeft… En ik krijg nog een borreltje ook hoor als ik met hem dans\nmaar ja…\u201d en ze lachte.<\/p>\n\n\n\n
De man die over het bruggetje over de Oude Zijdskolk heen\nen weer loopt, naar het bordeel kijkt en met zijn hand via de zak van zijn\nregenjas aan zijn lul zit.<\/p>\n\n\n\n
Twee mannen liggen met hun hoofd helemaal open op straat,\nnaast hen de gekantelde wagen. Een ligt doodstil, de ander houdt zijn hoofd met\nbeide handen vast en schreeuwt met lange uithalen, als een hysterische vrouw.<\/p>\n\n\n\n
De Tweede Kamer neemt een motie aan waarin\nde regering wordt verzocht er bij de Amerikanen op aan te dringen om de\nbombardementen op Noord-Vietnam te stoppen. Opvallend is dat niet gevraagd\nwordt om terugtrekking uit geheel Vietnam of stopzetting van de oorlog, het\ndoel van de eerste Vietnamdemonstraties.<\/p>\n\n\n\n
In een caf\u00e9 op de hoek van de Amstel krijgt T een pils van\neen man van zo\u2019n achtentwintig die aan de overkant van de bar staat. Hij geeft\ner een terug. Het loopt tegen sluitingstijd. De man komt naast hem staan en\noppert dat ze nog ergens anders naartoe kunnen gaan. Of T nog bij zijn ouders\nwoont. \u201cNee,\u201d zegt T, \u201cen ik ben niet te versieren.\u201d Daar moet de man erg hard\nom lachen, het moet een keer de eerste zijn. Wat denkt hij eigenlijk van die\nactievoerders? Ze konden wat vrijen in zijn wagen. Is het niet heerlijk om zo\u2019n\nagent een steen midden in zijn gezicht te smijten! T kon hem een zoen geven.\n\u201cNee,\u201d zegt T, \u201cik ga naar huis. Tot ziens.\u201d <\/p>\n\n\n\n
Hij is langs de hoeren gelopen. Maar, had hij tegen\nzichzelf gezegd, ik maak niet dezelfde fout als de vorige keer. Ik loop rond,\nkijk goed naar ze, als ik een stijve krijg ga ik naar binnen. Maar het werd\nniks. DE hoer niet gezien, voor de zoveelste keer al niet.<\/p>\n\n\n\n
De beroemde linkse guerillastrijder Che Guevara is in\nBolivia gearresteerd en daarna vermoord. De Franse schrijver R\u00e9gis Debray wordt\nin dat land tot 30 jaar veroordeeld wegens steun aan de guerillastrijd. Hij had\ncontact gezocht met Che Guevara, volgens zeggen van Debray alleen om hem te\ninterviewen. <\/p>\n\n\n\n
Moet hij eigenlijk niet naar Zuid-Amerika gaan en aan de\nkant van de guerilleros vechten? Wat is eigenlijk het excuus om niet te gaan?\nHeeft iemand het recht te zeggen: ik ben moe, het is me te moeilijk, ik heb\ngenoeg van het me moeilijk maken, ik wil gewoon mijn eigen leven leiden en van\ndaaruit eerlijk proberen te blijven?<\/p>\n\n\n\n
Hij heeft nu meer dan een jaar geprobeerd alles bij te\nhouden wat er in de wereld gebeurt. Verder nergens tijd voor. Moet hij daar dan\nmaar mee stoppen? Maar nauwelijks enkele minuten later beseft hij, na het\nnieuws gehoord te hebben, dat het weglaten van dit alles de dood zou betekenen\nvoor zijn nieuwe bestaan.<\/p>\n\n\n\n
Ex-nazigeneraal Von Kielmansegg is weg als\nopperbevelhebber van de NAVO-strijdkrachten in Midden-Europa. Maar zijn\nopvolger is een SS-er: Schnez, onder andere verantwoordelijk voor het in 1942\nter plaatse doodschieten van joden in Poltawa in de Oekra\u00efne.<\/p>\n\n\n\n
De Veiligheidsraad van de Verenigde Naties eist met\nalgemene stemmen dat Isra\u00ebl zich terugtrekt uit de bezette gebieden. Isra\u00ebl\nnegeert de resolutie.<\/p>\n\n\n\n
Zijn baas staat opeens belangstellend stil bij de\nluidspreker van de radio en kijkt T met grote ogen aan. \u201cWat is er?\u201d vraagt T.\n\u201cO, een stel linkse jongelui hebben een warenhuis bezet om te protesteren tegen\nhet kapitalistische sinterklaasfeest.\u201d T zegt dat hij het ook een\nkapitalistisch feest vindt waar alleen de winkelier, de groothandel en de\nfabrikant iets mee op schieten.\u201d \u201cWat zijn jullie toch dom,\u201d zegt zijn baas en\nstaart schuin over hem heen, \u201cik begrijp niet dat jullie je nog studenten mogen\nnoemen. Dat die werkloosheid nu zo goed als weg is, waar ligt dat aan? Aan de\nsinterklaas! Waar zouden die studenten, waar zou jij met je grote mond, jij zou\nhier niet werken als er geen sinterklaas was!\u201d<\/p>\n\n\n\n
Zeven leden van de Ku Klux Klan worden tot tien jaar\ngevangenisstraf veroordeeld vanwege de moord op drie strijders voor\nburgerrechten.<\/p>\n\n\n\n
Als oude man, na de dood van zijn vrouw en als zijn\nkinderen weg en getrouwd zijn, gaat hij terug naar deze fijne buurt van\nAmsterdam, naar de Nieuwmarkt en leeft hij in de caf\u00e9\u2019s met de andere\nzonderlingen.<\/p>\n\n\n\n
Tijdens het zogenaamde Tet-offensief dat een maand heeft\ngeduurd lanceert de Vietcong spectaculaire aanvallen op Amerikaanse bases, op\nde ambassade van de VS en regeringsgebouwen en steden in heel ZuidVietnam. De\naanvallen zijn zo goed voorbereid en wijd verspreid dat zij slechts konden\nplaatsvinden met brede ondersteuning van de plaatselijke bevolking.<\/p>\n\n\n\n
In de wasserette ziet hij een mooie jonge vrouw, degelijk\nmaar modern gekleed. Hij heeft haar goed aangekeken en zou graag een verhouding\nmet haar willen hebben. Soms keek ze terug. Ze was op de fiets, dat vertederde\nhem helemaal. Laat ze nou die middag in dezelfde lichtgroene getailleerde jas\nvoor hem staan in de rij voor de kassa van Simon de Wit! Ze zag hem niet of\ndeed alsof. Waarschijnlijk zal hij haar vaker tegenkomen. De vraag is hoe hij\nmet haar in contact komt. Ze maakt een bedeesde indruk, echt een vrouw om te\nverleiden.<\/p>\n\n\n\n
Hij loopt door zijn kamer, verwijt tv-presentatrice Mies\nBouwman voor de zoveelste keer dat ze een probleem waar zoveel vooroordelen\nover bestaan zo afhandelt, houdt een verhandeling over de dingen die moeten\nveranderen, verwijt de communisten dat ze ook niet eerlijk zijn, spreekt\nvergaderingen toe, bekijkt zichzelf daarbij in de spiegel, vergelijkt zichzelf\nmet de Duitse studentenleider Rudi Dutschke en vindt het tijd om in de\nopenbaarheid te treden.<\/p>\n\n\n\n
Aanslagen op gebouwen van het Springerconcern\nin West-Berlijn. Het krantenconcern voert al maandenlang een hetze tegen de\nstudentenbeweging en de Vietnamdemonstranten. In Den Haag aanslagen op de\nambassades van Spanje, Portugal en Griekenland, landen met een uiterst rechts\ndictatoriaal regime. Opvallend is dat geen van de aanslagen door een linkse\ngroepering wordt opge\u00ebist. Velen denken dan ook aan een provocatie van uiterst\nrechts.<\/p>\n\n\n\n
De president loopt met een levensgroot kruisbeeld. In elke\nhand van Christus een automatisch pistool dat vuur spuwt. De dictator die\nvrijheidsstrijders onderdrukt, priesters om hem heen, telkens wanneer ze een\nkruis slaan knetteren de machinepistolen. De militairen marcheren: RECHTS,\nlinks\u2026 LANGE stap, korte stap. Dan alleen: RECHTS, RECHTS\u2026 het linkerbeen wordt\nheel snel bijgetrokken. <\/p>\n\n\n\n
Een jongen vraagt T in het Engels een kwartje voor brood,\nhij heeft al twee kwartjes. T is op weg naar het postkantoor en denkt: als ik\nhem op de terugweg zie neem ik hem mee naar mijn kamer en geef hem wat warms te\neten, laat hem zich warmen bij mijn kacheltje maar zeg dat hij niet te lang kan\nblijven want dat ik het druk heb maar dat hij kan terugkomen wanneer hij wil. <\/p>\n\n\n\n
Ziezo,\nNederland is totaal ontwapend. Een kleine vrijwilligersgroep wordt nu en dan\ningezet om de vrijheidsstrijd tegen fascistische regimes te ondersteunen. Dus\ndat is ook in orde.<\/p>\n\n\n\n
Minister Luns van Buitenlandse Zaken wordt door de Tweede\nKamer op zijn vingers getikt voor de manier waarop hij de vorige motie van\nafkeuring van het Amerikaanse beleid aan de regering van de VS heeft\novergebracht, hij had deze gebracht als \u201czijnde de mening van het Nederlandse\nparlement\u201d, daarmee aangevend dat de Nederlandse regering er anders over dacht.\nOpnieuw wordt een motie aangenomen die het VS-beleid veroordeelt. <\/p>\n\n\n\n
De Amerikaanse opperbevelhebber in Vietnam wordt\nteruggeroepen en vervangen. Er zijn nu officieel een half miljoen Amerikaanse\nsoldaten in Vietnam. Vorig jaar vonden er zo\u2019n tienduizend de dood. Het aantal\nslachtoffers aan Vietnamese kant is onbekend.<\/p>\n\n\n\n
Toen de Amerikanen Hu\u00e9 in Zuid-Vietnam heroverden werden er\nmassagraven aangetroffen, met een gezamenlijke inhoud van ruim duizend lijken,\nde meesten geboeid, velen gedood door kogels, een groot aantal onthoofd, veel\nanderen levend begraven. Dit zou gebeurd zijn tijdens de bezetting van een\nmaand door de Vietcong en de NoordVietnamezen. Dit is dankbaar voer voor de\nverdedigers van de Amerikanen. Waarom weet hij niet hoe de vork werkelijk aan\nde steel zit? Een teken dat hij de zaken nog steeds niet goed bijhoudt.<\/p>\n\n\n\n
Soms wil T studentenleider worden, maar daarvoor moet je\nstudent zijn en dat zal hij nooit worden. Hij zal een andere manier moeten\nvinden om zich te uiten.<\/p>\n\n\n\n
Hij loopt over de Nieuwmarkt en ziet een dame oversteken\ndie hem aankijkt en als hij alweer op de hoek van de Rechtboomsloot is\nrealiseert hij zich dat het de dame was waarvan hij die keer in de wasserette\nonder de indruk kwam en die hij later die dag nog een keer zag bij Simon de\nWit. Hij blijft staan, draait zich om en kijkt haar na terwijl ze over de\nNieuwmarkt loopt en op de Zeedijk verdwijnt. Ze droeg deze keer geen groene\nmaar een bruine jas. <\/p>\n\n\n\n
Er is van de moordenaar van Marten Luther\nKing nog steeds geen spoor, wel is er een geweer gevonden. 25 \u00e0 30 mensen\ngedood tijdens de onlusten na de dood van Martin Luther King, uiteindelijk\nworden het er 46. Gisteren was er een moordaanslag op de Duitse studentenleider\nRudi Dutschke, neergeschoten door een nog onbekende jongeman. Dutschke raakt\nzwaargewond maar overleeft. Overal demonstraties en rellen, vaak gericht tegen\nhet Springerconcern. Tweehonderd politieke moorden van rechts, dertig van\nlinks.<\/p>\n\n\n\n
Een miljoen betogers tegen De Gaulle in Parijs. De\nstudenten zijn al een aantal weken in opstand onder leiding van Daniel\nCohn-Bendit. Veel intellectuelen, waaronder Sartre en Simone de Beauvoir,\nondersteunen de acties. De vakbonden houden een vierentwintiguursstaking. In\nDuitsland worden noodtoestandwetten aangenomen. Andreas Baader is veroordeeld\ntot 3 jaar tuchthuis vanwege brandstichting.<\/p>\n\n\n\n
Hij heeft voor het eerst met Annelies, het meisje van de\noverkant van het trappenhuis, gegeten, ze draagt een kortere rok. Hij zou haar\nnu best willen neuken. Hij kon steeds een stukje zien van haar bh die haar\ngrote borsten bedekt. Hij vraagt haar naar haar buurman in het gangetje aan de\noverkant van het trappenhuis, de wat oudere man met het sluike vette haar die\ner soms als een zwerver uitziet en dan weer een net pak aan heeft. Ze vertelt\ndat hij altijd de gang op komt als zij bij de wasbak bezig is. \u201cHeb je nog\ngezegd dat je hem het politiebureau uit hebt zien komen?\u201d vraagt T. In\nwerkelijkheid was hij het zelf die hem gezien had. \u201cJa,\u201d zegt Annelies, \u201chij\nhad makkelijk wat kunnen verzinnen, aangifte, gevonden voorwerpen of zoiets,\nmaar hij zei: \u2018Ik doe wel eens wat voor ze.\u2019 Zei ik: \u201cHoe bedoel je: ik doe wel\neens wat voor ze, ben je een verklikker?\u201d \u2018Zou ik zijn als ik alleen ten nadele\nvan die jongens werkte. Ik geef de ene kant wat en dan de andere kant wat. Ben\nervan overtuigd dat die penosejongens er uiteindelijk het beste afkomen,\u2019 had\nhij gezegd. Annelies vertelt nog meer, ze wil nu duidelijk bij T in de smaak\nvallen. In de kerk heeft de dominee gezegd dat christendom en marxisme niet te\nverenigen zijn. Als de gelovigen uitingen van marxisme om zich heen opmerken,\nmoeten ze goed opletten en het rapporteren. Rapporteren aan wie? hadden de\nmensen gevraagd. Vertel het voorlopig maar aan mij, had de dominee gezegd.<\/p>\n\n\n\n
Robert Kennedy vermoord. De dader is een\nPalestijn met als motief de oproep van Kennedy voor militaire steun aan Isra\u00ebl.\nOmdat die steun niets nieuws is en Robert Kennedy een grote kanshebber was voor\nhet presidentschap blijft er, evenals bij de moord op zijn broer, president\nJohn Kennedy in december 1963, veel onduidelijk. Driehonderdenvierenvijftig\nmoorden van rechts, vierentwintig van links. Dat is minder van links dan de\nvorige keer, hoe kan dat? Noodtoestand in Berkeley VS, vanwege de opstand van\nde studenten in deze universiteitsstad. Rassenonlusten in Chicago, Miami en\nLittle Rock.<\/p>\n\n\n\n
Hij komt op zijn werk de lift op de vijfde verdieping uit en hoort een enorm gestommel. Het zijn vallende doosjes met fluitketels. Het is collega Nico die met een rooie kop van de stapel dozen komt waarachter het gaatje in het matglas zit dat uitzicht biedt op het kamertje van een hoer aan de overkant van de Zeedijk. Wie ben ik? denkt T om deze jongen te veroordelen? Zelf sta ik onder de trap in de hoop onder de rok van Corrie te kijken en \u2019s avonds thuis trek ik me af en denk aan haar. <\/p>\n\n\n\n
Of aan Annemieke, voegt hij eraan toe.<\/p>\n\n\n\n
Het Warschaupact valt Tsjecho-Slowakije binnen om de\nzogenaamde Praagse Lente te be\u00ebindigen. De hervormingsgezinde president Dub\u010dek\nwordt naar Moskou afgevoerd. VS en Europa protesteren slechts formeel.<\/p>\n\n\n\n
Opeens ziet hij de dame van de wasserette. Ze draagt weer\nhaar groene jas. Hij blijft staan op de Nieuwmarkt en kijkt haar na tot ver in\nde Korte Koningstraat, tot hij haar niet meer ziet.<\/p>\n\n\n\n
In het kraakheldere kaaswinkeltje met de kraakheldere wat\noudere man en vrouw in witte jassen midden op de smoezelige Zeedijk koopt hij,\nals hij aan het werk is en vindt dat hij het verdiend heeft, een broodje met\nroomboter en oude kaas, altijd weer verbaasd deze winkel met deze mensen hier\naan te treffen. De man heeft natgemaakt gladgekamd grijs haar en een bril met\ndonker montuur. Net als hij heeft ook zij een net schoongeschrobd gezicht met\nblosjes. Hoogtepunt van de voorstelling is altijd weer als er een ordinaire del\nbinnenkomt, de winkeliers met oom en tante aanspreekt en plat maar beleefd\nzegt: \u201cHep-u voor mij een onsje kaas? Weertje h\u00e8, oom Kees en tante Jet.\u201d <\/p>\n\n\n\n
Tijdens een demonstratie van 15.000 mensen tegen de\nregering heeft de politie in Mexico-stad het vuur geopend en honderden mensen\ngedood. Over 10 dagen zullen hier de Olympische Spelen beginnen. Bij de\nhuldigingsceremonie tijdens de Spelen brengen twee zwarte medaillewinnaars de\nBlack Powergroet en worden later voor het leven geschorst. Nederland wint 3\ngouden, 3 zilveren en een bronzen medaille.<\/p>\n\n\n\n
Caf\u00e9 de Vriendschap. \u201cIk doe niets,\u201d zegt de vrij oude man\nhuilerig, \u201cik kom gewoon mijn pilsje drinken.\u201d \u201cIk sla hem op zijn sodemieter,\u201d\nzegt de ongeveer dertigjarige man met om zijn hals een rozenkrans die hij zegt\nte hebben gekregen van een knap nonnetje: \u201cIk zeg tegen haar: neem hem maar in\nje mond.\u201d \u201cBegrijp u mijn?\u201d zegt de oude man. \u201cOrigineel? Begrijp u mijn?\u201d Hij\nheet Harmen Ridder, 64 jaar, geboren in Doornspijk, litteken rechterwang. \u201cHet\nis een Turk,\u201d zegt iemand, \u201ckomt voor Ajax-Fehnerbace vanavond.\u201d T schiet in de\nlach. Hoe lang is dat geleden dat hij dezelfde grap hoorde toen er een andere\nTurkse club tegen Ajax voetbalde? De man met de rozenkrans heet Sjonnie, hij\nwil T\u2019s sjaal. Een neger knoopt midden in het caf\u00e9 zijn gulp los. Een man met\nwaterige ogen loopt hem achterna en zegt dat hij dat niet moet doen en brengt\nhem terug naar het tafeltje waar ze zaten te praten. \u201cHou je in, roetpijp,\u201d\nzegt de barman.<\/p>\n\n\n\n
De Olympische spelen voor gehandicapten op\nde radio, in de krant een vrouwtje in de banken van de avondschool voor\nvolwassenen. Janken.<\/p>\n\n\n\n
Zijn haar begint langzamerhand zijn\nschouders te raken.<\/p>\n\n\n\n
De briefkaart die hij naar het ministerie van Defensie\nheeft gestuurd om te protesteren tegen de verhoging van de defensie-uitgaven\nmet 225 miljoen gulden heeft niet geholpen. In een caf\u00e9 op de Prins Hendrikkade,\nvlakbij de Schreierstoren, praat hij met een directeur van een reclamebureau\ndie de reclame wel zou willen vervangen door voorlichting, maar wat moet je\nvoor voorlichting geven over van Dam chips?, en die vindt dat je geen kritiek\nmag leveren als je geen pasklare oplossing achter de hand hebt. En verder heeft\nhij gepraat met een meneer die veel reisde en in een concentratiekamp had\ngezeten en omdat hij dat nooit meer wilde meemaken die 225 miljoen erbij wilde.<\/p>\n\n\n\n
In Biafra sterven dagelijks 8 tot 10 duizend mensen. Zou\nhij niet eens moeten informeren wat hij kan doen? Zijn krantenknipsel met\n\u201cNieuwe actie voor ontwikkelingshulp\u201d kan hij wel van de muur halen. Het staat\nin geen verhouding. Moet hij zich dan alleen met Biafra, Vietnam,\nTsjecho-Slowakije, Mexico, Zuid-Amerika, Portugal, Griekenland, Spanje,\nstudentenrevoluties, Rusland, China enzovoort bezighouden?<\/p>\n\n\n\n
Eindelijk heeft hij iets om op zijn schuine dakwand te\nprikken; talrijke feiten over Nederlandse oorlogsmisdaden in Indonesi\u00eb: hele kampongs\nuitgemoord, gevangenen vermoord (ga maar even pissen in de kali), martelen\n(draden van de veldtelefoon op testikels en dan draaien aan de slinger), het\nals cadeau verpakte hoofd van een vrijheidsstrijder als verjaardagspresentje\nvoor de commandant, enzovoort, enzovoort. Naast het artikel over de\noorlogsmisdaden van de Nederlanders hangt hij een artikel van een Tilburgse\nprofessor met kritiek op het huidige kapitalisme. Maak economie ondergeschikt\naan de mens, niet andersom.<\/p>\n\n\n\n
Het is zijn eerste demonstratie. Het is geen demonstratie\nvan meer dan 10.000 mensen met als leus: \u201cStop de bombardementen.\u201d Het is de\nmaandelijkse, radicale demonstratie van enkele duizenden mensen, de\ndemonstranten van het eerste uur met leuzen als \u201cJohnson moordenaar\u201d en nu \u201cNixon\nmoordenaar\u201d en \u201cViva Vietcong!\u201d, \u201cAmerikanen uit Vietnam\u201d en \u201cHo, Ho, Ho Chi\nMinh!\u201d Ze worden nog steeds lastig gevallen en geprovoceerd door de politie,\nhet wordt ze verboden naar het Amerikaanse Consulaat op het Museumplein te\ngaan. Als ze dat toch doen worden er charges uitgevoerd. T moet vluchten. Thuis\nbekijkt hij de pamfletten die hij in zijn hand geduwd heeft gekregen. Hij staat\nin het trappenhuis te wachten tot het water op het gastoestel heeft gekookt en\nleest ondertussen het verfrommelde stencil. De buurman met het sluike haar komt\nde trap op, mompelt goedenavond en loopt achter hem langs het gangetje in naar\nzijn kamer. Opeens denkt T: ik heb die man de afgelopen uren ergens gezien! Het\nis een pamflet van Cineclub, T gaat een paar dagen later in een buurthuis naar\neen film over het slachten van koeien in Argentini\u00eb. Het is gruwelijk hoe de\nkoeien aan hun einde komen. Hij tekent de petitie. Daarna krijgt hij regelmatig\npost van Cineclub. Hij wordt vegetari\u00ebr. Hij heeft wel veel meer tijd nodig om\nte koken. Het is toch weer een stap verder op de weg naar het gelijkschakelen\nvan zijn gedrag met zijn idee\u00ebn.<\/p>\n\n\n\n
De 20-jarige student Jan Palach heeft zich op het\nWenceslasplein in Praag in brand gestoken uit protest tegen de Russische\nbezetting van Tsjecho-Slowakije. Zijn begrafenis wordt een stille demonstratie\nvan 100.000 mensen. De zelfverbranding een paar weken later van een andere\nstudent wordt door de media in Praag afgedaan als de daad van een psychopaat.\nKafka, janken.<\/p>\n\n\n\n
Terwijl hij op de tram staat te wachten dragen aan de\noverkant twee mannen op hun rug bebloede halve runderen een slagerswinkel\nbinnen.<\/p>\n\n\n\n
Eindelijk een eerlijk en radicaal mens te zijn, het ene\nmoment met een begrijpende glimlach voor al die blunders en tekortkomingen, het\nandere moment met een machinegeweer gericht op de uitbuiter.<\/p>\n\n\n\n
Op het Leidseplein staat hij in een bar naast een jonge\nvrouw. Ze kijkt nogal zorgelijk en dat bevalt hem. Hij kijkt haar aan,\nglimlacht een beetje, bloost en kijkt weer voor zich. Zij kijkt onderzoekend\nvan opzij naar hem. Als haar glas leeg is drinkt hij snel het zijne leeg maar\nze is hem voor en bestelt opnieuw voor haarzelf. Na een aantal glazen bier\nheeft hij de moed te zeggen: \u201cWeet u waar je hier zoal naartoe kunt?\u201d \u201cNaar die\nbar hiernaast,\u201d zegt ze. \u201cDaar ben ik al geweest,\u201d zegt hij, \u201cik zag u\nbinnenkomen en terugschrikken. Was het te druk?\u201d \u201cMijn vriend moet hier ergens\nrondhangen,\u201d zegt ze, \u201cmaar ik zie hem niet.\u201d \u201cIk kom hier nooit,\u201d zegt hij,\n\u201cik weet helemaal niet waar je hier naartoe kan.\u201d <\/p>\n\n\n\n
Hij vertelt waar hij woont en waar hij meestal naartoe\ngaat. Als ze wat later de trap naar het toilet op klimt glimlacht ze naar hem.\nHij staat in twijfel of hij haar achterna moet gaan maar hij hoeft nog niet.\n\u201cWilt u iets drinken?\u201d zegt hij tegen haar. \u201cIk kan het nu nog doen zolang uw\nvriend er niet is.\u201d \u201cIk ga zo,\u201d zegt ze. \u201cWeet u het heel zeker? \u201czegt hij.\n\u201cJa, heel zeker,\u201d zegt zij. Ze rekent af en vergeet hem goedendag te zeggen.\nHij kijkt nog wat naar een meisje aan de overkant van de bar dat soms terugkijkt,\nmaar hij krijgt opeens overal genoeg van en is om kwart over twaalf thuis.<\/p>\n\n\n\n
Na een verpletterende nederlaag in een\nreferendum is de Franse president De Gaulle afgetreden. De opstand van mei \u201968\nhad mede zijn aftreden tot doel. Na de door hem vorig jaar juni uitgeschreven\nverkiezingen wist hij een tijdelijke \u201crestauratie\u201d te bewerkstelligen. <\/p>\n\n\n\n
Op de kermis van de Nieuwmarkt loopt T de vrouw van de\nLeidsepleinbar tegen het lijf. Ze komt lachend op hem toe. \u201cDat is toevallig,\u201d\nzegt hij. \u201cNee,\u201d zegt ze, \u201cik hang hier al een paar uur rond. Je had gezegd dat\nje hier in de buurt woonde en dat je wel eens naar de kermis ging.\u201d Ze gaan in\nhet reuzenrad, zij is bang, ze moet huilen. Hij moet daar eerst een beetje om\nlachen, hij schat haar toch een kleine twee jaar ouder dan hij. Dan slaat hij\neen arm om haar heen. Op haar kamer kijkt hij naar haar terwijl ze met\nopgetrokken benen tegenover hem in een lage stoel zit. Ze speelt met een glad\nzwartgroen marmeren eitje. Hij vindt dat ze uitgesproken geil kan grinniken.\nHij hurkt voor haar neer en pakt haar handen vast samen met het eitje. Het moet\ndat gegrinnik zijn waardoor hij durft te zeggen: \u201cZal ik dat eitje in je kutje\nstoppen?\u201d Ze hinnikt nu zowat van geilheid en trekt hem over zich heen. \u201cDan\nkrijgen we het er niet meer uit, \u201c zegt ze. \u201cStop maar gauw dat andere ding\nerin, je maakt me helemaal nat.\u201c En daarna zegt ze nog een paar keer terwijl ze\nwegzwijmelt: \u201cHelemaal nat!\u201d Later zegt ze: \u201cIk dacht eerst dat het er niet\nmeer van zou komen\u201d en \u201cje doet zo heerlijk alles\u201d en \u201cje bent de eerste die me\necht goed neukt.\u201d \u201cHoe is het eigenlijk met je vriend die je toen zocht?\u201d\nvraagt hij. \u201cO, dat is gewoon een vriend,\u201d zegt zij, \u201cdie zie ik zo nu en dan.\u201d\nZe vertelt dat de vriend journalist is en noemt zijn naam. T kent de naam en\nconcludeert dat het een nogal rechtse journalist is en in zichzelf zegt hij:\ndus neuken kan hij ook al niet. <\/p>\n\n\n\n
\u201cIk krijg opeens 25 piek!\u201d zegt Jan, de\nstudent die op de kamer van Annemieke is komen wonen. \u201cZomaar opeens. Van een\nkerel op straat die ik helemaal niet kende. Hij vroeg of ik ook nog naar het\nMaagdenhuis ging. Ik heb gezegd: ja, ik denk het wel, ben al een keer geweest,\nkon er niet in, maar ik ga wel terug, met mijn buurjongen waarschijnlijk. \u2018Dank\nje,\u2019 zei de man en gaf me een geeltje, \u2018we spreken mekaar nog wel.\u2019 Hoe? zei ik\nnog. \u2018Ik vind je wel,\u2019 zei hij. Nou, mooi verdiend toch?\u201d \u201cLul,\u201d zegt T. \u201cIk heb toch niks verteld wat geheim\nis!\u201d zegt Jan. \u201c \u2019t Is toch zo, iedereen mag dat toch gewoon weten!\u201d \u201cToch ben\nje een lul,\u201d zegt T. <\/p>\n\n\n\n
T gaat weer vlees eten als hij in het dagboek van Che\nGuevara leest hoe de guerillastrijders overleven door de vondst van worstjes in\nblik. <\/p>\n\n\n\n
Op de tweede dag van de bezetting van het Maagdenhuis, het\nbestuurscentrum van de universiteit van Amsterdam, gaat hij met Jan, zijn\nnieuwe buurjongen, naar het Spui. Ze lopen om het cordon marechaussee, om de\ngebouwen heen en slagen er niet in binnen te komen. Hij ziet hoe een mevrouw\nkroketten koopt bij Broodje van Kootje en hoe die in een doosje aan een touwtje\nop de eerste verdieping boven de aula, een gebouw naast het Maagdenhuis, naar\nbinnen worden gehaald. De volgende dag raakt hij via de\nuniversiteitsbibliotheek en veel kruipdoor-sluip-door en over een provisorische\nloopbrug in het Maagdenhuis. Hij was net de universiteitsbibliotheek binnen\ntoen de politie een aanval deed op de glazen deuren. De agenten kwamen niet\nverder dan het voorportaal en werden daar als in een aquarium bekeken door de\nstudenten binnen en buiten. Na een poosje trokken ze zich onder luid gejoel\nterug. Ze waren niet gerechtigd een universiteitsgebouw binnen te dringen. <\/p>\n\n\n\n
T is op het dak. Op straat wordt nu hevig gevochten. Een\njongen wil een zware typemachine die hij in de dakgoot heeft gezet naar beneden\nop de politie gooien. Ze worden door de ordedienst uit de dakgoot geroepen. <\/p>\n\n\n\n
T is verbaasd dat een beroemd iemand als de ex-provo Rob\nStolk hier gewoon staat te stencillen. Dan ziet hij in het raam bij de loopbrug\niemand staan die hij kent. De bekende trekt voedsel aan een touw naar binnen en\nwordt daarbij door een waterkanon van de politie met een nogal slappe\nwaterstraal natgespoten. T ziet in gedachten hoe de rossige baardige man een\ngebaar maakt alsof hij iemand optilt en dan bovenop de kap van een auto zet,\nvervolgens ziet hij hem het bierschuim uit zijn snor vegen. T heeft Rooie\nWillem van de Rode Jeugd teruggevonden met wie hij bijna 3 jaar geleden heeft\ngedronken en die hem in hun actielokaal hebben laten slapen op het einde van de\ndag van de bouwvakkersopstand, de dag waarop T meteen bij aankomst in Amsterdam\neen klap op zijn hoofd kreeg van een agent, waardoor hij alles in een waas\nbeleefde en lange tijd vergat waar hij was geweest en wat hij had gezien en\nmeegemaakt. \n<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"http:\/\/meursam.nl\/wp-content\/uploads\/2017\/06\/bestel1.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n![\"\"](\"http:\/\/meursam.nl\/wp-content\/uploads\/2021\/11\/MijnLiefdeKaftachter4edr-697x1024.jpg\")
<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"