{"id":1569,"date":"2022-01-07T23:34:55","date_gmt":"2022-01-07T23:34:55","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=1569"},"modified":"2026-02-23T08:12:10","modified_gmt":"2026-02-23T08:12:10","slug":"willem-adams-1937-2022-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=1569","title":{"rendered":"Willem Adams 1937 – 2022"},"content":{"rendered":"\n

Op 23 februari 1937 werd Willem Adams geboren.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

In dat kleine streepje tussen die 2 jaartallen zit zijn, soms vrij heftige, leven. De kunstschilder Willem Adams werd geboren op 23 februari 1937 in Veldhoven, in het deel Meerveldhoven, en overleed op 5 januari 2022 in Eindhoven waar hij sinds 1964 woonde. We waren dus dorpsgenoten, Meerveldhovenaars, ik 7 jaar jonger, maar we leerden elkaar pas kennen korte tijd voor hij naar Eindhoven verhuisde. Ik trok een anderhalf jaar later ook naar Eindhoven en toevallig kwam ik in dezelfde buurt terecht. Een van de grote gebeurtenissen in zijn leven was, na zijn verblijf als marinier\/verpleger in Nieuw Guinea, de opening van zijn tentoonstelling door de schrijver Louis Paul Boon op 8 december 1967 in Eindhoven. Een groot deel van de special die ik naar aanleiding van zijn overlijden maakte bestaat dan ook opnieuw uit het relaas van deze opening zoals Willem die mij gedaan heeft en zoals ik die zelf ook heb meegemaakt, over de tentoonstelling, en alles er omheen. Zoals de 3 autotochten vanuit Eindhoven naar Erembodegem in Belgi\u00eb en terug, eerst om Louis Paul Boon over te halen om de opening te verrichten, dan om hem op te halen en dezelfde nacht weer thuis te brengen, en tenslotte om het schilderij te bezorgen dat aan Boon als beloning was beloofd. Maar Willem Adams werd niet alleen een vriend, hij werd ook een personage in mijn schrijven. Sommige sterke verhalen die in het begin van de 21e eeuw in mijn boek Aan de Lange Weg terechtkwamen zijn al in die begintijd in Eindhoven opgeschreven. Maar eerst even terug naar Veldhoven om onze kennismaking weer te geven, geen sterk verhaal, maar wel een vrijwel nauwkeurige weergave in romanvorm hoe we elkaar ontmoet hebben.<\/em><\/p>\n\n\n\n

\"\"
Waarschijnlijk de beroemdste afbeelding van Willem Adams, samen met zijn zonen op het affiche voor de tentoonstelling die Louis Paul Boon op 8 december 1967 kwam openen. Er werden ruiten ingeslagen om het affiche te bemachtigen.


<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Kennismaking. In mijn roman Aan de lange Weg vrijwel waarheidsgetrouw beschreven als de ontmoeting tussen Jan en de Wildeman. <\/em><\/strong>
Dat geldt lang niet altijd voor de overige sc\u00e8nes waarin de Wildeman optreedt. Daarin spelen net zo goed de sterke verhalen die Willem zelf vertelt een rol als die welke over hem verteld worden. Daar komt bij dat een personage als de bloedmooie Petra Donkers, waarmee de Wildeman in aanraking komt, is samengesteld uit het leven van zeker 4 vrouwen. Maar zoals Jan en de Wildeman elkaar leren kennen is inderdaad zo ongeveer als hoe Willem en ik elkaar hebben ontmoet.<\/em><\/p>\n\n\n\n

(Willems is caf\u00e9 Jansen of De Driesprong, caf\u00e9 van Oers is caf\u00e9 Willeke van Gestel, hotelcaf\u00e9 Den Os is hotelcaf\u00e9 De Leeuw)<\/p>\n\n\n\n

DE WILDEMAN<\/strong> <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Caf\u00e9 Willems, ofwel Jansen ofwel De Driesprong<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Het is zondagavond laat en Jan zit bij Willems. De Wilde\u00adman komt binnen, een kunstschilder die zo genoemd wordt vanwege zijn uiterlijk en gedrag. Jan kent hem van de verhalen. Maar er komt iets bij wat de verhalenvertellers niet op waarde wisten te schatten: de Wildeman heeft veel gelezen, Dostojewski, Hermans, Streuvels, Elsschot, Wilde. Het klikt tussen de zeven jaar oudere Wildeman en Jan. Het is al tegen sluitingstijd en ze vertrekken met een liter vieux naar het hutje van de Wildeman. Er staat een kolenkacheltje en er liggen overal tekeningen met een laagje gruis erop. Jan slaapt een paar uur op de rand van het bed van de Wildeman, het hout staat `s morgens in zijn rug. Om half tien zitten ze in caf\u00e9 van Oers aan de weg naar Oerle. Ze ontbijten, drinken, kletsen en toepen, en de Wildeman vertelt verhalen, net als de vorige avond. Bij het toepen vertrouwt Jan blindelings op de Wildeman. Bij de verhalen telt voor Jan alleen of ze goed verteld worden. Jan komt zelf ook los. Caf\u00e9dochter Maria vlucht blozend naar de keuken. <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Caf\u00e9 van Oers, ofwel Willeke van Gestel<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Om een uur of een beginnen ze van Sas naar de Lange Weg te lopen; om half drie moet de Wildeman beginnen bij de weverij. Dan komt Jans zus Tonnie hen tegemoet fietsen. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cWaar\nheb jij gezeten? Ik fiets al heel de morgen rond. Bij Den Os wisten ze alleen\ndat je naar Willems was gegaan en bij Willems was het nog niet open. Ons moeder\nis hartstikke ongerust. Ik begrijp niet hoe je dit kunt doen. Ze heeft het al zo\nmoeilijk sinds Ineke dood is.\u201d <\/p>\n\n\n\n

            Jan\nwas het even vergeten. Want nog geen twee weken geleden, vroeg in de morgen,\ngooit Anneke Weels de slaapka\u00admerdeur open van haar oudste zoon die eindelijk\neen eigen kamer heeft nu zijn zus is getrouwd, schreeuwt wat naar binnen en\nlaat de deur open. En die deuropening blijft daar staan als een enorme verticaal\ngeopende mond, als een schreeuw, en Jan weet niet zeker wat hij heeft gehoord,\nmaar ook hij schreeuwt: \u201cDoe godverdomme die deur dicht!\u201d Alles schreeuwt, de\nmoeder, het deurgat, de zoon, want hij beseft nu wat ze heeft geschreeuwd toen\nze wanhopig is weggelopen, niet in staat om stil te staan: \u201cIneke Verstappen is\ndood!\u201d, haar grootste vrien\u00addin en troost en het meisje dat hem heeft leren\nlopen. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cIk\nga zo,\u201d had Ineke tegen haar man gemompeld nadat de wekker was gegaan. Maar\ntoen hij haar een paar minuten later aanstootte en zei: \u201cToe dan\u201d, reageerde ze\nniet meer en was dood. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cHet\nergste was nog dat binnen tien minuten de politie daar was,\u201d zei Anneke. \u201cWat\ndenken die lui wel! Dat krijg je er dan ook nog bij. En het was zo`n goed mens,\u201d\nzei Anneke. \u201cAls de oudste naar school was, pakte ze de jongste op en zei: \u2018Kom\nop, Hans, we nemen het er vandaag van, we gaan bij Anneke buurten.\u2019\u201d Anneke kon\nwekenlang niet ophouden met huilen.<\/p>\n\n\n\n

De Wildeman kent het verhaal van de plotselinge dood van Ineke, haar man werkt bij hem op de weverij. <\/p>\n\n\n\n

\u201cGa maar gauw naar huis,\u201d zegt de Wildeman. \u201cEen moe\u00adder moet je niet\u2026 nou ja, ga maar gauw naar huis.\u201d (uit Aan de Lange Weg)<\/em>
(wordt vervolgd)<\/em><\/p>\n\n\n\n

Beknopte info op Wikipedia over Willem Adams:
Willem Adams – Wikipedia<\/a> <\/p>\n\n\n\n

Adams(Boon)-special<\/a> bij het overlijden van de kunstschilder Willem Adams (1937 -2022), met Persoonlijk eerbetoon, onze kennismaking zoals beschreven in Aan de Lange Weg, Willem- Adams over Louis Paul Boon in Eindhoven, de 3 autotochten heenenweer tussen Eindhoven en Erembodegem in Belgi\u00eb, de opening in 1967 van zijn tentoonstelling door Boon, de expositie, de problemen met de kunstenaarsregeling de Contraprestatie, de Sociale Dienst, met de publicaties in het Eindhovens Dagblad. Ook de Boontjes in het dagblad Vooruit, en Willem Adams als model voor personages in mijn schrijven, 16 pag, waarvan 4 met afbeeldingen in kleur: \u20ac4 plus \u20ac1,92 verzendkosten.<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Op 23 februari 1937 werd Willem Adams geboren. In dat kleine streepje tussen die 2 jaartallen zit zijn, soms vrij heftige, leven. De kunstschilder Willem Adams werd geboren op 23 februari 1937 in Veldhoven, in het deel Meerveldhoven, en overleed op 5 januari 2022 in Eindhoven waar hij sinds 1964 woonde. We waren dus dorpsgenoten, … Lees verder “Willem Adams 1937 – 2022”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1569","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1569","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1569"}],"version-history":[{"count":16,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1569\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2171,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1569\/revisions\/2171"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1569"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1569"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1569"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}