{"id":1689,"date":"2022-05-21T05:17:40","date_gmt":"2022-05-21T05:17:40","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=1689"},"modified":"2022-05-21T05:18:55","modified_gmt":"2022-05-21T05:18:55","slug":"loopjongen-uit-aan-de-lange-weg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=1689","title":{"rendered":"Loopjongen (uit Aan de Lange Weg)"},"content":{"rendered":"\n
\"\"
Net als de hoofdstukken <\/em>Op Caf\u00e9 Een en Op Caf\u00e9 twee <\/em>begint het hoofdstuk Loopjongen<\/em> bij HotelCaf\u00e9 Den Os, waarvoor HotelCaf\u00e9Restaurant De Leeuw<\/em> model staat.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Om\ngeen aandacht te trekken zou hij niet rechtstreeks van hotel\/caf\u00e9 Den Os naar\ncaf\u00e9 Willems gaan, over de Lange Weg en bij de sigarenfabriek de Broeklandweg\nin, maar zou hij eerst even naar huis gaan en dan door villawijk Het\nZilverstrand, waar vroeger het zandpaadje naar school liep, naar Willems. En\ndaar ging hij gewoon aan de bar zitten en een paar pilsjes drinken. Dan pas zou\nhij proberen het briefje aan Kareltje Manshoog te geven, die daar ongetwijfeld\nal die tijd op zijn vaste plaats tegen de muur aan de bar zat. Of misschien\nwachtte hij tot Kareltje ging pissen en liep dan met hem mee. \u201cIk loop even\nmee,\u201d zou hij luid zeggen, \u201cwant ik heb er thuis ook al een paar op.\u201d En met\ndie mededeling sloeg hij twee vliegen in \u00e9\u00e9n klap: de verklaring waarom hij al\nzo gauw moest pissen \u00e9n de mededeling dat hij van huis kwam en dus niet van Den\nOs.<\/p>\n\n\n\n

            Maar Jan Weels staat pas van zijn\nbarkruk bij Den Os op als hij al wat aangeschoten is en het tegen sluitingstijd\nloopt en hij al lange tijd de verwijtende blikken van Marie vanachter de bar\nheeft moeten doorstaan.<\/p>\n\n\n\n

            \u201cStraks is hij weg!\u201d vormt ze met\nhaar lippen en zegt er gauw hardop achter want haar man kijkt: \u201cStaat je goed.\u201d\nEn ze voegt eraan toe: \u201cDat kort haar, bedoel ik.\u201d <\/p>\n\n\n\n

            Hij heeft zijn beatlehaar af laten\nknippen om te voorkomen dat ze hem in militaire dienst helemaal kaal zouden\nscheren, maar hij voelt zich er niet lekker bij. Terug bij af, vindt hij. Hij\nneemt nu de kortste weg naar caf\u00e9 Willems.<\/p>\n\n\n\n

            \u201cSchiet op, anders komt hij\nhiernaartoe omdat hij denkt dat Gerrit in de nachtploeg zit!\u201d had Marie de\njongen nog toege\u00adfluisterd. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cMisschien is Wouter bij Willems,\u201d\nzei ze hardop. \u201cIk heb hem hier de hele dag niet gezien.\u201d Met zijn vriend\nWouter was hij gisteren doorgezakt omdat hij morgen in dienst moet. Het\nprobleem was dat hij daar niets van had gezegd toen hij drie maanden geleden\neen grote krantenwijk overnam. Hij had bovendien nog schuld aan de krant. Hij\nmoest nu eerst die boodschap van Marie overbrengen! <\/p>\n\n\n\n

            Waarom eigenlijk? Waarom liet hij\nzich voor dit karretje spannen? Waarom hielp hij mee om Gerrit te\nbesodemieteren, dat goedaardige kereltje waar hij helemaal niets tegen had, dat\nnooit een verkeerd woord tegen hem gezegd had, ook niet als ze beiden teveel\ngedronken hadden. Was het omdat hij Marie nog nodig kon hebben vanwege die\nschuld? Of wilde hij gewoon bij dat stoere, door iedereen gevreesde Kareltje in\nde smaak vallen? Hij weet het niet en kan op het moment ook niet goed nadenken.<\/p>\n\n\n\n

            Daar aan de rechterkant van de\nBroeklandweg woont Dinie Duinker, misschien wel het knapste meisje van het\npatronaat. Jan weet niet eens meer of hij haar wel eens naar huis heeft\ngebracht. Hij is aan die deur geweest, dat is zeker. Maar dat kan ook voor de\nkrant geweest zijn. Als hij haar al ooit thuis\u00adgebracht heeft na het dansen,\nzal hij als gewoonlijk wel teveel gedronken hebben, want hij kan er zich niets\nvan herinneren, laat staan van haar gekust te hebben.<\/p>\n\n\n\n

            En daar woont Sjaantje Sjaalmans, de vlotte caf\u00e9meid die nu serieus lijkt te zijn geworden, nu ze verkering heeft met de voorman op de bouw van zijn vriend Wouter die eindeloos elektrakabel trekt in de eindeloze rijen huizen van de nieuwe wijken. Maar wat moet je met die meiden?<\/p>\n\n\n\n

\"\"
Caf\u00e9 Willems waarvoor Caf\u00e9 Jansen ofwel Caf\u00e9 Den Driesprong model staat.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

            Zou hij bij Willems naar binnen\ngaan? Of eerst naar de fritestent op het pleintje, want hij heeft honger en\neigenlijk al te veel gedronken. Het is nog bijna een half uur voor\nsluitingstijd. Waarschijnlijk treft hij zijn vriend Wouter daar ook. Dan kunnen\nze samen naar Willems. Dat maakt het makkelijker. Hij heeft echt te veel\ngedronken. Hij loopt Willems voorbij naar de frituur. Gelukkig komt er bij\nWillems niemand naar buiten.<\/p>\n\n\n\n

            Goed dat de jongensschool er nog\nstaat, ook al wordt hij al tien jaar niet meer als zodanig ge\u00adbruikt. De\nfritestent staat met zijn rug naar de jongensschool. Hij bestelt een halve\nhaan\/frites. Hij weet dat de half gestoomde, half gebakken smaak van de haan\nniet is zoals het hoort, maar juist aan deze smaak is hij verslaafd. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cHein, gooi er voor mij nog een\nloempia in,\u201d roept iemand naast hem. Hein doet het en glimlacht, hij zegt nooit\nveel maar luistert des te beter, maar nu zegt hij wel tegen Jan: \u201cHeb je Wouter\nniet bij je?\u201d Jan lacht schaapachtig, Heintje is door Wouter blijkbaar in het\ncomplot betrokken.<\/p>\n\n\n\n

            Wouter denkt natuurlijk dat hij hem\nniet gezien heeft, maar Jan heeft heel goed gezien hoe Wouter, toen hij hem zag\naankomen, gauw naar de schaduw van de winkelgalerij op het pleintje is gelopen.\n<\/p>\n\n\n\n

            Gerrit van hotel\/caf\u00e9 Den Os mag wel\nuitkijken met dat Kareltje. Als die ergens zijn zinnen op heeft gezet! Je zag\nnooit dat hij zich kwaad maakte. Maar ondertussen. <\/p>\n\n\n\n

            Als Wouter nou niet te lang flauw\nbleef doen konden ze samen nog op tijd naar Willems. Anders kwam Kareltje bij\nDen Os aan terwijl Gerrit thuis was. Kareltje zou geen kik geven, maar Gerrit\nzou lastig kunnen gaan doen op dit uur en met drank op. Er moest iemand zijn\nmond voorbijgepraat hebben, want Gerrit had vrijdagavond toen Marie er niet was,\nbij hen, de jongens, dronken zitten uithuilen. Ze hadden gezegd dat ze van\nniets wisten. En ze konden het zich trouwens ook niet voorstellen! Maar dat was\nuit medelijden dat ze dat gezegd hadden, en uit eigenbelang. Ze mochten hun\nneus niet in dat wespennest steken.<\/p>\n\n\n\n

            Wat Kareltje Manshoog uiteindelijk\nwil, daar kom je niet achter. \u201cJaja,\u201d zegt hij boven zijn pils, maar kijk uit\nvoor dat mannetje! Kareltje heeft er al eens eentje koudgemaakt.<\/p>\n\n\n\n

            Wat Wouter daar nu aan vindt om zich\nmaar steeds achter een volgende lantaarnpaal te verstoppen! Als het behalve\ndonker niet ook een beetje mistig was, zou hem dat al helemaal niet lukken.<\/p>\n\n\n\n

            Ja, Gerrit mocht wel uitkijken. Hij\nzou niet de eerste zijn. Was hijzelf, de jongen van negentien die morgen in\ndienst moest, nou bang voor Kareltje? Eerlijk zijn! Ja, eigenlijk wel, hij zou\ngeen schijn van kans maken tegen die straatvechter, bovendien zou het gevecht\nnooit afgelopen zijn. Kareltje zou altijd weer op een nieuwe gelegenheid\nloeren. Maar dat was het niet. Er bestond weinig kans dat Kareltje hem ooit zou\nbedrei\u00adgen. Waarom zou hij? Daar was Kareltje ook te uitgekookt voor. Hij\nhoorde zichzelf tegen Kareltje zeggen: \u201cIk wil best een keer een boodschap\noverbrengen, en verraden zal ik je nooit, maar ik wil niet de spil zijn waarop\njullie verhouding draait. Dat kan ik voor mezelf niet verantwoorden ten\nopzichte van Gerrit.\u201d Het was zeer onwaarschijnlijk dat hij ooit zo`n lang\nbetoog tegen Kareltje zou afsteken. Waarschijnlijk zou het al gauw zijn blijven\nsteken in Kareltjes dodelijk ironische blik.<\/p>\n\n\n\n

            Waar was Wouter in hemelsnaam mee\nbezig! Waar ie al lol in had! Waarom kwam hij niet gewoon naast hem lopen?<\/p>\n\n\n\n

            Moeilijk om je gedachten bij elkaar\nte houden op zo`n manier. Hij hoefde niet bang te zijn voor Kareltje. Hij was\nhem ook niets schuldig. Bij Marie lag dat misschien wat anders. Hoewel hij en\nWouter over het algemeen gewoon voor hun drank betaald hadden. Maar okay, ze\nhadden bepaalde privile\u00adges, ze zaten ook nog wel eens na sluitingstijd in de\nkeuken. Misschien was het toch dat hij door Kareltje geaccepteerd wilde worden,\nmet zijn negentien jaar voor vol wilde worden aangezien door het dertigjarige\nstoere mannetje. Hij zou graag van zichzelf willen zeggen dat hij daar\nbovenstond, maar dat was niet zo. Een andere verklaring kon hij niet geven voor\nzijn houding tegenover Kareltje. Puur laf in de smaak willen vallen. Eigenlijk\nveel beschamender dan angst. Maar waren niet de meeste mensen daar voortdurend\nmee bezig, met gewoon aardig te willen worden gevonden? Behalve door degenen\ndie door iedereen worden veracht? Was dat nou net niet dat mee\u00adhuilen met de\nwolven in het bos waar hij zich tegen af wilde zetten? Hij was geen haar beter\ndan de anderen. Hij moest morgen in militaire dienst maar eens beginnen met\ndaar goed over na te denken.<\/p>\n\n\n\n

            Militaire dienst. Hij als soldaat,\nhij kan het zich eigenlijk niet voorstellen. Maar goed dat er nu die ‘hot line’\nMoskou-Washington bestond. Met de Cubacrisis had het weinig ge\u00adscheeld of de\nderde wereldoorlog was uitgebroken. Naar Nieuw-Guinea kon hij ook niet meer gestuurd\nworden. De Papoea’s waren al door de grote wereldpolitiek aan Indonesi\u00eb uitgeleverd.<\/p>\n\n\n\n

            Wouter, hou op met die flauwe kul,\nlaten we samen bij Willems naar binnen gaan! <\/p>\n\n\n\n

            Er kan vanalles mis gaan. Kareltje\nzou Gerrit kunnen koud\u00admaken. Gewoon zo. Een duidelijke moord. Hij kan het ook\nop een ongeluk laten lijken. Op de brommer aangereden door een auto, een bouwvakkerbusje.\nOf Kareltje vraagt Gerrit hem te helpen bij een bouwklusje. En duwt hem van de\nsteiger af. Of laat een lading stenen of dakpannen op hem vallen. Of Marie\nwordt er bij betrokken. Dan wordt het een ongeluk wanneer Gerrit te veel heeft\ngedronken. Hij valt uit het raam of van de trap. Of ze stoppen iets in zijn\neten of drinken. In \u00e9\u00e9n keer of elke dag een beetje. Of ze rekenen erop dat hij\ngewoon van het dag en nacht werken, zowel bij Philips als in het caf\u00e9, de pijp\nuit gaat. Van het uitsloven en van nijd en frustratie. Eindelijk dacht hij uit\nde ploegendienst te kunnen, eindelijk hebben ze een goedlopende zaak en denkt\nhij thuis te kunnen blijven, en nu houdt zijn vrouw het met een ander en\nprobeert hem kwijt te raken! Hij maakt er een eind aan. Nee, dat is precies wat\ndie twee willen. Maar hij drinkt wel veel te veel, verwaarloost zich, vreet\nzichzelf op en krijgt een hartaanval.<\/p>\n\n\n\n

            Of nee, integendeel, Gerrit gaat\nzelf in de aanval. Nee, hij probeert niet meer zoals eerder in een dronken bui\nte vechten met Kareltje – die duwde hem gewoon opzij – en ook probeert hij niet\nmeer Marie te slaan. Want Kareltje heeft hem via Marie met de dood bedreigd als\nhij het nog eens waagt, dat zegt Marie tenminste. Nee, eerst vertelt hij het verhaal\nvan die twee die hem proberen uit te schakelen aan alle vaste klanten. Die ook\nMarie’s versie \u00e9n de verzekering moeten aanhoren dat zij en Kareltje Gerrit\nniks zullen doen, maar dat het wel eens moeilijk is als iemand je het leven zo\nzuur maakt. Nee, Gerrit saboteert eerst de boel, laat de tap leeglopen, dat\nsoort dingen. Maar dan steekt hij de boel in de fik. Hij staat op de Lange Weg\nin het schijnsel van het brandende hotel\/caf\u00e9 Den Os te lallen: \u201c\u00cdk geen caf\u00e9,\nniemand een caf\u00e9!\u201d<\/p>\n\n\n\n

            Het kan ook bij Marie totaal\nmislopen. Ze kan door Kareltje bij de eerder genoemde intriges worden\nbetrokken, maar ook zelf gewoon zwanger raken bijvoorbeeld. Ze had de jongens\nwel eens gevraagd hoe aan kapotjes te komen, maar tegelijk had ze er lacherig\nkoket aan toegevoegd dat ze niet zag hoe ze Kareltje met zo`n ding in bedwang\nmoest houden. Want als die erin wil, gaat-ie er ook in! En ze had vanachter\nhaar hand gelachen, zogenaamd beschaamd maar eigenlijk apetrots dat ze dat nog\nteweeg kon brengen. Maar ze was ook al eens over tijd geweest. En had ze niet\ngehoord dat h\u00edj, Jan, ergens ver weg – nee, ze zou het niet tegen zijn meisje\nhier vertellen – een vriendinnetje had dat in de verpleging werkte? Die wist\nvast wel waar je terecht kon. <\/p>\n\n\n\n

            Kom op, Wouter, we moeten bij Willems\nnaar binnen. <\/p>\n\n\n\n

\"\"

\u201cSchiet op, anders komt hij hiernaartoe omdat hij denkt dat Gerrit in de nachtploeg zit!\u201d had Marie de jongen nog toege\u00adfluisterd. <\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

            Marie kon ook hysterisch worden, ze\nhad nu al van die buien. Dan zou ze worden opgenomen. Dat was misschien nog de\nbeste oplossing. Hij zou haar dan opzoeken. Kareltje ging ook een keer maar\nliet het daarna afweten. Gerrit zou proberen het caf\u00e9 draaiende te houden maar\ndat lukte niet, ondanks dat hij van Philips thuisbleef. De vaste klanten bleven\ngeleidelijk aan weg, de jongelui omdat de muziek voortaan zachter moest en er\nniks meer viel te lachen, de mannetjes die op Marie geilden zochten hun heil\nelders.<\/p>\n\n\n\n

            Hij heeft te maken met mensen die\nallemaal voor grote veranderingen in hun leven staan. Marie, Gerrit, Kareltje.\nKareltje? Misschien is het voor Kareltje gewoon een spel. Hij verdient geld als\nwater met het plaatsen van onafzienbare rijen televisiemasten op de\nonafzienbare rijen huizen van de nieuwe wijken, genoeg om, wanneer hij niet\nwerkt, in de kroeg te kunnen zitten. Als hij daarbij een vrouw in bed kan\nkrijgen, is dat meegenomen. Kareltje loert gewoon op een prooi.<\/p>\n\n\n\n

            En hijzelf? Over een paar uur moet\nhij in dienst. Gaat hij over anderhalf jaar op dezelfde voet verder? Met\nhetzelfde nietszeggende kantoorbaantje in de stad? En ging hij weer opnieuw\nkranten rondbrengen om in het weekeind te kunnen drinken? Als ze hem tenminste\nweer wilden hebben bij de krant, want hij moest eerst nog maar uit deze\nsituatie zien te raken. Bleef hij een loopjongen voor de teksten van anderen,\nvoor de journalisten… en – hij tastte weer naar het briefje – voor de\nliefdesaffaires van anderen? Of moest hij naar de Wildeman luisteren die had\ngezegd: \u201cEr moet gewerkt worden, die pen moet over het papier krassen!\u201d Maar de\nWildeman zat ook meer in de kroeg dan dat hij schilderde en liet, ondanks zijn\nstoere verhalen over vrouwen, zondagsmiddags gewoon zijn vaste vriendin komen,\ndie voor hem kookte en waste, en waar hij dus ook wel gewoon mee zou trouwen.\nEn Ko Bierhof haalde de tijd die hij verzuimde met uitgaan en drinken en\nuitslapen braaf \u2019s avonds of zaterdags weer in. Het was alle\u00admaal niet wat het\nleek. Maar wie was hij om anderen iets te verwijten? Misschien was zijn zogenaamde\nconsequent zijn wel het meest rechtlijnige en domste wat je kon zijn. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cEr staat hier nog een brief voor de\nschouw!\u201d hadden zijn zusjes pesterig uit het raam geroepen, terwijl hij aan de\nover\u00adkant van de Lange Weg met zijn vriendinnetje uit het dorp liep. Hij had de\nbrief nog niet geopend, iedereen kon zien van wie hij kwam, de afzender stond\nachterop. Bovendien kenden al zijn huisgenoten het handschrift van zijn correspondentievrien\u00addin.\nMaar er was iets veranderd. Hij had haar twee weken geleden voor het eerst\nontmoet. En dat was hem niet in de koude kleren gaan zitten. Hij moest meer aan\nhaar denken dan hem lief was. Hij was er een beetje bang van. Vandaar dat hij\nde brief liet staan.<\/p>\n\n\n\n

            Hij schrikt van het slaan van de\nkerktoren vlakbij. Het is zo dichtbij dat hij omhoog moet kijken. Twaalf keer.\nSluitingstijd. Maar dat is de kerk van Sas! Hij is de verkeerde kant op gelo\u00adpen.\nDat heb je met die nieuwe wijken waar alles op elkaar lijkt. Maar het kwam ook\ndoor Wouter. Hoewel hij begon te denken dat hij zich maar verbeeld had dat\nWouter steeds achter een volgende lantaarnpaal stond. Hij was verstrooid geweest,\nte veel bezig met zijn opdracht als… noem het maar ‘minnebode’. Maar daar\nkwam niks meer van terecht. Hij moest nu dat lange eind van de kerk van Sas\nover de Broeklandweg naar Willems teruglopen. Het zou gesloten zijn als hij\ndaar aankwam. En bij Den Os ook. <\/p>\n\n\n\n

            Over minder dan zes uur ging de bus\nnaar de trein die hem naar de kazernestad moest brengen. Naar het\nsoldatenbestaan. Een luizenleventje, zei men, want Nederland was niet in\noorlog. Als er in Suriname of op de Antillen wat gebeurde, gingen er beroeps\nnaar toe. Daar woonden zo weinig mensen. Toch werd er op verschillende plaatsen\ngevochten: Cyprus, Jemen, in Laos en Vietnam. Irak was bezig aan een genocide\nop zijn Koerden. In de VS vochten zwarten voor hun burger\u00adrechten, racistische\nblanken vermoordden zwarte kinderen die ze niet op hun blanke scholen wilden\nhebben. Kennedy was vermoord. In Zuid-Afrika had Nelson Mandela levenslang\ngekregen. Hij wist het allemaal wel, maar hij had het van zich afgeduwd. Hij\nwas jong en wilde van het leven genieten.<\/p>\n\n\n\n

            Het is een lang stuk over de\nBroeklandweg, langs caf\u00e9 Willems, de sigarenfabriek, en dan over de Lange Weg\nlangs hotel\/caf\u00e9 Den Os naar huis. Ging hij wat studeren in dienst? Hij hoefde\ngeen carri\u00e8re te maken, als hij zich maar weer ergens mee ging bezighouden, als\nhij maar weer ging lezen. Want zo oppervlakkig als hij nu leefde, dat was hij\nniet. Ging hij na dienst weer thuis wonen? Nee toch! Hier kwam hij niet van de\ngrond. Moest hij niet in fabrieken of in de haven gaan werken om het leven een\nbeetje te leren kennen? Naar Amster\u00addam. Er rommelde vanalles. Er waren\nanti-rookhappenings gehouden op het Spui in Amsterdam, nadat eindelijk was\ntoegegeven dat roken kankerverwekkend was. Gelukkig was hij drie maanden\ngeleden gestopt. Pour moi la vie va commen\u00ad\u00e7er<\/em>, neuriede hij. Maar dan ging hij\nover op: Because I used to love her, but it’s all over now. <\/em><\/p>\n\n\n\n

            De Rolling Stones\nwaren net in het Kurhaus in Schevenin\u00adgen geweest en de tent was afgebroken.\nZijn handen tintelden. Er was niemand te zien en hij zette een combinatie van\nju\u00addoworpen in. Ippon!<\/em> Hij was degene die zijn leven moest veranderen.\nZelfstandiger zijn, niet alleen tegenover zijn ouders, dat was geen kunst.\nEerst moest hij een methode vinden om zich te weren tegen de domheid en de\nlompheid van de militaire dienst. Dat had hij tot nu toe verdrongen.     <\/p>\n\n\n\n

            Misschien moest hij maar eerder\nafslaan en door de nieuwe wijk Het Zilverstrand recht naar huis gaan. Hij liep\ndan niet het risico dat, als hij voorbij Willems en Den Os kwam, iemand hem nog\nzag. <\/p>\n\n\n\n

            Hij begon het briefje in heel kleine\nsnippers, van een halve centimeter te scheuren en strooide ze over een lengte\nvan meer dan vijftig meter over het trottoir en het begin van de voortuin\u00adtjes\nvan de dure wijk. Over een paar uur zouden de dames buiten komen om de\npapiertjes op te vegen en uit de haagjes en struikjes te plukken. <\/p>\n\n\n\n

            \u201cWie doet nou zoiets?\u201d zouden ze tegen elkaar zeggen, \u201cin onze wijk! Dat is vast iemand geweest van de Lange Weg.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Uit Aan de Lange Weg, roman van Meurs A.M., 3e, ge\u00efllustreerde, druk,
in Nieuwstaat alleen nog verkrijgbaar: <\/em>Boekwinkeltje Wonderland<\/a> (geen verzendkosten NL en Belgi\u00eb)<\/em>

<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Om geen aandacht te trekken zou hij niet rechtstreeks van hotel\/caf\u00e9 Den Os naar caf\u00e9 Willems gaan, over de Lange Weg en bij de sigarenfabriek de Broeklandweg in, maar zou hij eerst even naar huis gaan en dan door villawijk Het Zilverstrand, waar vroeger het zandpaadje naar school liep, naar Willems. En daar ging hij … Lees verder “Loopjongen (uit Aan de Lange Weg)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[11],"class_list":["post-1689","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized","tag-meursam"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1689","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1689"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1689\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1694,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1689\/revisions\/1694"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1689"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1689"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1689"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}