{"id":1966,"date":"2024-05-12T16:48:54","date_gmt":"2024-05-12T16:48:54","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=1966"},"modified":"2024-05-12T18:42:12","modified_gmt":"2024-05-12T18:42:12","slug":"eerbetoon-op-moederdag-mijn-zoon-is-dood-jammert-hanna-bosmans-van-de-eerste-huizen","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=1966","title":{"rendered":"Eerbetoon op Moederdag. \u201cMijn zoon is dood!\u201d jammert Hanna Bosmans van de Eerste Huizen"},"content":{"rendered":"

(Ongeveer 25 jaar geleden)<\/em><\/p>\n

<\/p>\n\n\n

\u201cMijn zoon is dood!\u201d jammert Hanna\nBosmans van de Eerste Huizen.<\/strong><\/p>\n\n\n\n

\u201cMijn zoon is dood!\u201d jammert Hanna Bosmans van de Eerste Huizen tegen A.M. \u201cAan kanker gestorven. Vijfenvijftig, even oud als jij, en jij klaagt dat het schrijven niet lukt en dat je er te weinig tijd voor hebt, maar jij bent gezond. Jij klaagt en van de enkele vrienden die je hebt is er een dood en hebben er twee kanker gehad en vechten en hopen dat het maar niet terugkomt. Jij klaagt en je buurvrouw van zevenenvijftig droeg een pruik als gevolg van de bestralingen en chemokuren, maar ze vocht, want als er iemand levenslustig was, dan was zij het, en had ze dan ook niet het recht\u2026? Ze dacht dat ze ook al geen wimpers meer had, maar dat was duidelijk niet zo, dat zag je als ze haar hoofd opzij draaide, en daar was jij dan weer blij om. En toen ze nog geen weet had van haar ziekte zei ze eens: \u2018Dood? Dat is het laatste wat ik wil!\u2019 Jij vond dat grappig en zei: \u2018Als dat het laatste is, heb je het voor elkaar.\u2019 Maar de ziekte was onverbiddelijk en vorige week hebben jullie haar begraven met heel veel familie en vrienden. En sinds ze dood is hoor je haar stem de hele dag voor en achter het huis. En deze week is het een oom van eenenzeventig aan dezelfde soort ziekte\u2026  Maar jij klaagt.<\/p>\n\n\n\n

            Je hebt van mijn zoon nooit een\npersonage gemaakt, dus dood is in dit geval dood voor jou, want hij was\nmisschien niet interessant genoeg, te braaf, maar hij was wel mijn kind. En het\nenige dat jou lijkt te interesseren is hoe oud zijn moeder dan wel zou zijn.\nNou, een jaar of negentig dus, want hij was mijn vierde, dus ik had er best nog\nkunnen zijn.\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ja, je schaamt je als je Hanna Bosmans van de Eerste\nHui\u00adzen zo bezig hoort in haar verdriet. Ze heeft gelijk, je hebt niets te\nklagen.<\/p>\n\n\n\n

Je schaamt je, want ze heeft gelijk dat bij jou ook\nhier het schrijven het echte leven verdringt. Want je realiseerde je inderdaad\ndat er een zoon van vijfenvijftig dood was van een vrouw die in jouw\ngeschriften die leeftijd niet eens heeft. Want Hanna Bosmans van de Eerste\nHuizen is bij jou ergens tussen de vijfendertig en vijfenvijftig.<\/p>\n\n\n\n

We waren van dezelfde leeftijd. We zaten dus samen in\nde\u00adzelfde klas van de lagere school. Hij was een knappe, lieve, brave jongen.\nMisschien waren we ook samen bij de welpen. Later werd hij leider van de andere\njeugdbeweging. Ik denk ook dat hij misdienaar is geweest. En hij was bij de harmonie.<\/p>\n\n\n\n

Toen we een jaar of achttien\/negentien waren en veel\nuit\u00adgingen, kwamen we hem nooit tegen. Waarschijnlijk had hij al vaste\nverkering en zat hij rustig bij zijn meisje thuis.<\/p>\n\n\n\n

Hij woonde dus in het allereerste huis. Of in het\nallerlaatste, het was maar van welke kant je het bekeek. Naast hun huis was een\nweiland tot aan de Gender. We voetbalden er soms, niet vaak, het was er ongelijk,\nhobbelig, met lastige hoge graspollen en distels. Er stonden ook koeien, die\nweliswaar tweehonderd meter naar achter, naar de Gender opschoven als wij\nkwamen maar toch hun vlaaien achterlieten. Dat was een probleem, zeker omdat\nonze kleren als doelpaal dienden.<\/p>\n\n\n\n

En als we het huis in gingen om wat water te drinken, was\ndaar zijn luidruchtige moeder, die zo heel anders was dan hij en ons een rooie\nkop deed krijgen als ze riep: \u201cHoe is het met jullie vader en moeder? Slapen ze\nnog steeds samen in \u00e9\u00e9n bed?\u201d<\/p>\n\n\n\n

Ja, moeder Hanna Bosmans van de Eerste Huizen, ik\nschaam me dat ik zo weinig kan schrijven over jouw zoon die dood is.<\/p>\n\n\n\n

            Aldus A.M.
(Uit Aan de Lange Weg <\/a>van Meurs A.M.)


<\/p>\n\n\n\n

\"\"
De Eerste Huizen<\/em><\/figcaption><\/figure>\n\n\n

<\/p>\n

<\/p>\n\n\n

\"\"
De Vrouwen van de Eerste Huizen op de omslag van de 3e, door @UfukKobas ge\u00cfllustreerde, druk van Aan de Lange Weg.

De Vrouwen van de Eerste Huizen<\/strong>

<Als je over de Lange Weg schrijft, kun je niet heen om de Vrouwen van de Eerste Huizen. Want ze wonen daar inderdaad in die eerste huizen als je vanaf de stad komt, en vanaf daar lopen ze dagelijks over de Lange Weg naar de sigarenfabriek, de school, de kerk en het patronaat en de winkels, want alles ligt voor ze, daar zijn het de Vrouwen van de Eerste Huizen voor. Achter ze ligt de stad en over de lange dijk naar de stad gaan ze met de bus of soms met de fiets en alleen bij bijzondere gelegenheden. Ze kennen elk huis en elke bewoner aan de Lange Weg beter dan A.M., kortom hij heeft ze nodig. >


(De Vrouwen van de Eerste Huizen, te weten: Hanna Bosmans, Hanna Knietel en De oudste dochter van Meijer; zij zijn tegelijk personages, vertelsters, commentatoren \u00e9n Muzen van A.M;)

En A.M. denkt: als deze dames zo doorgaan wordt het een heel ander boek.<\/em>(pag.75)


<\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Ongeveer 25 jaar geleden) \u201cMijn zoon is dood!\u201d jammert Hanna Bosmans van de Eerste Huizen. \u201cMijn zoon is dood!\u201d jammert Hanna Bosmans van de Eerste Huizen tegen A.M. \u201cAan kanker gestorven. Vijfenvijftig, even oud als jij, en jij klaagt dat het schrijven niet lukt en dat je er te weinig tijd voor hebt, maar jij … Lees verder “Eerbetoon op Moederdag. \u201cMijn zoon is dood!\u201d jammert Hanna Bosmans van de Eerste Huizen”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-1966","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1966","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1966"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1966\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1972,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1966\/revisions\/1972"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1966"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1966"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1966"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}