GERARD
<\/p>\n\n\n\n
Voetje voor voetje<\/p>\n\n\n\n
Ga\nik naar het trapgat<\/p>\n\n\n\n
Ik\nwil niet meer alleen zijn<\/p>\n\n\n\n
Boven\nin de kou<\/p>\n\n\n\n
Met\n\u00e9\u00e9n voet<\/p>\n\n\n\n
Een\ntreetje naar beneden<\/p>\n\n\n\n
Ik luister<\/p>\n\n\n\n
Niemand\nroept iets<\/p>\n\n\n\n
Van\nnaar boven jij!<\/p>\n\n\n\n
Dus\ntrek ik de andere voet<\/p>\n\n\n\n
Voorzichtig\nbij<\/p>\n\n\n\n
Blijf\ndoodstil staan<\/p>\n\n\n\n
In\nmijn eigen adem<\/p>\n\n\n\n
Hoor\nalleen mijn eigen adem<\/p>\n\n\n\n
Kan\ndus nog wel een voetje<\/p>\n\n\n\n
Een\ndeur gaat open<\/p>\n\n\n\n
Mijn\nhart klopt<\/p>\n\n\n\n
Maar\nh\u00e8h\u00e8, het is niet de gangdeur<\/p>\n\n\n\n
Dus\ntrek ik de andere voet<\/p>\n\n\n\n
Ook\nal weer bij<\/p>\n\n\n\n
Nog\nsteeds niemand<\/p>\n\n\n\n
Ooit raak ik zo beneden<\/p>\n\n\n\n
Waar\nhet warm is<\/p>\n\n\n\n
Waar\nmensen zijn<\/p>\n\n\n\n
Ik\nkijk niemand aan<\/p>\n\n\n\n
En\nhurk naast de kachel<\/p>\n\n\n\n
Niemand\nzegt<\/p>\n\n\n\n
Ga\nterug naar boven gij!<\/p>\n\n\n\n
Ik\nmaak een zacht zoemend geluid<\/p>\n\n\n\n
Zeur\neen beetje<\/p>\n\n\n\n
Kijkend\nnaar de grond<\/p>\n\n\n\n
Wieg naar voor en naar achter<\/p>\n\n\n\n
Zoeoeoemmmm Zoeoeoemmmm<\/p>\n\n\n\n
Ik\nzit in een cocon<\/p>\n\n\n\n
Niemand\nziet me<\/p>\n\n\n\n
Niemand\nmaakt me iets<\/p>\n\n\n\n
Ik\nben er niet<\/p>\n\n\n\n
Ik\nben er al niet meer<\/p>\n\n\n\n
Ik\nben er allang niet meer<\/p>\n\n\n\n
\n
\nBij de afscheidsplechtigheid\nvoor de crematie van mijn broer Gerard op 7 december 2016 las ik bovenstaand\ngedicht voor waarin ik Gerard zelf aan het woord liet en leidde dat zo in:<\/p>\n\n\n\n
<Precies 2 weken geleden nam ik afscheid van mijn broer Gerard. We haalden herinneringen op. Ik vertelde dat ik me herinnerde hoe hij als jongen \u2018s morgens vroeg in zijn onderbroek gehurkt naast de kachel zat te zeuren. Hij vertelde hoe hij, voor straf naar boven gestuurd, het daar niet uithield, en stil voetje voor voetje de trap af probeerde te dalen, doodsbang dat hij terug gecommandeerd werd. Op de terugweg in de auto combineerde ik onze 2 herinneringen in een gedicht dat later nog aan Gerard is voorgelezen. Toen ik het gedicht overlas realiseerde ik me dat ik niet alleen Gerards en mijn herinnering had opgeschreven maar ook vooruitgelopen was op dit moment, dat wij hier staan en Gerard er niet meer is.><\/p>\n\n\n\n
Op die 7e\ndecember 2016 namen we definitief afscheid van onze broer Gerard die net geen\n65 werd en stierf aan longkanker. Namens zijn vrouw Laetitia en dochters Wiene\nMeurs\u200b en Eef Meurs\u200b, broers, zusters, schoonfamilie en vrienden werden mooie\nherinneringen voorgelezen die in een boekje waren uitgebracht. Opvallend is de\nbrief van Gerard zelf, waarin hij zijn dank uitspreekt aan Buurtzorg en de\nhuisartsen en, als ‘professional’ in de gezondheidszorg, ook aan zijn cli\u00ebnten,\nzijn ‘leerlingen’ en hun ouders, maar hij tegelijk ernstige kritiek uitoefent\nop de gezondheidszorg zelf en ook aangeeft welke punten moeten veranderen. De\nbrief begint als volgt:<\/p>\n\n\n\n
<Lieve\nallemaal,
\nGraag wil ik jullie nog iets meegeven, namelijk mijn visie op de algemene\ngezondheidszorg als jarenlang professional zijnde en als pati\u00ebnt het afgelopen\njaar.
\nMomenteel schaam ik me diep voor hoe het in Nederland met de gezondheidszorg is\ngesteld. Ik hoop van harte dat het voor jullie en de toekomstige generaties\nverbeterd wordt.><\/p>\n\n\n\n
Toen ik thuiskwam\nvan het afscheid van Gerard in levende lijve controleerde ik de slotzinnen, die\ninderdaad erg leken op die van het gedicht dat al jaren naast mijn bureau op de\ndeur hangt: <Het begint als een\nstandbeeld dat zich omdraait><\/em> , een van mijn favoriete gedichten aller\ntijden, van Willem M. Roggeman. Maar ik besloot dat dat toewerken naar <er niet meer zijn<\/em>>, wat ik op een\ntotaal andere manier dan Willem had gedaan, maar waarvan het einde zeer\nwaarschijnlijk wel door zijn gedicht was ge\u00efnspireerd, niet anders kon eindigen.\nIk vond het te kinderachtig om het zinnetje dat exact hetzelfde was, ‘ik ben er al niet meer’<\/em>, daarom net\niets te veranderen, vooral omdat het ook een zinnetje is dat al duizenden keren\nis geschreven en uitgesproken. Ik dank Willem voor de inspiratie die zijn\ngedicht mij al jaren levert.<\/p>\n\n\n\n Een jaar\nlater publiceerde ik, mede omdat de link naar het gedicht van Willem M.\nRoggeman door een hack niet meer werkte, op facebook de laatste regels van zijn\ngedicht Het begint als een standbeeld dat\nzich omdraait. ik er nog was<\/p>\n\n\n\n De tijd\nontsnapt<\/p>\n\n\n\n haar. Kijk\nmaar<\/p>\n\n\n\n ik ben er al<\/p>\n\n\n\n niet meer<\/p>\n\n\n\n ik ben er<\/p>\n\n\n\n niet<\/p>\n\n\n\n eens <\/p>\n\n\n\n GERARD Voetje voor voetje Ga ik naar het trapgat Ik wil niet meer alleen zijn Boven in de kou Met \u00e9\u00e9n voet Een treetje naar beneden Ik luister Niemand roept iets Van naar boven jij! Dus trek ik de andere voet Voorzichtig bij Blijf doodstil staan In mijn eigen adem Hoor alleen mijn eigen adem … Lees verder “Gedichtendag Gerard”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-425","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/425","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=425"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/425\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":430,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/425\/revisions\/430"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=425"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=425"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=425"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}
\n<\/em>Mijn eigen gedicht staat in het herinneringsboekje aan Gerard en op mijn\nfacebookpagina, zelf publiceer ik het hierboven voor het eerst op papier.\nHieronder dus het slot van het gedicht van Willem Roggeman.<\/p>\n\n\n\n
\nZij kijkt me aan alsof<\/p>\n\n\n\n
meer<\/p>\n\n\n\n
Uit: Het<\/em>Werk
literair kladschrift van
Meurs A.M. <\/strong>ISSN 2215-1494
22e Jaargang <\/strong>Nr.68 11 januari 2019<\/strong>
Bestellen<\/a>
<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"