{"id":923,"date":"2020-08-07T19:53:38","date_gmt":"2020-08-07T19:53:38","guid":{"rendered":"http:\/\/meursam.nl\/?p=923"},"modified":"2021-11-08T20:23:06","modified_gmt":"2021-11-08T20:23:06","slug":"de-schoenmaker-met-het-houten-been-uit-aan-de-lange-weg","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/meursam.nl\/?p=923","title":{"rendered":"De schoenmaker met het houten been (uit Aan de Lange Weg)"},"content":{"rendered":"\n

(Nieuwe FB-pagina\u2019s als\u00a0Veldhoven zoals het was<\/a> , Meerveldhoven zoals het was, <\/a>Oerle zoals het was<\/a> en Zeelst zoals het was<\/a> zijn voor mij aanleiding om fragmenten uit Aan de Lange Weg weer naarvoren te halen) <\/p>\n\n\n\n

\"\"
Antoon van Lexmond, model voor De Schoenmaker met het houten been.<\/figcaption><\/figure>\n\n\n\n

Twintig\njaar met hem getrouwd is ze, zijn tweede vrouw is ze en veel plezier heeft hij\nniet aan haar beleefd en dat hoeft ook niet, want dat heeft ze aan hem ook\nniet. Zegt ze.<\/p>\n\n\n\n

     ’t Is een\nniksnut die met schoenmaken het zout in de pap nog niet verdient en als zij\nniet af en toe wat bij scharrelde was hij allang van honger omgekomen. Hij\nloopt de hele dag te zingen, daarvan all\u00e9\u00e9n al wordt zij helemaal gek, en zit\nop zijn stoel voor het huis naar de meiden te roepen of is bij de buren\nachterom om daar de boel te vermaken en om stiekem geld in zijn hand gestopt te\nkrijgen voor schoenen die hij veel te goedkoop heeft gerepareerd. Maar als hij\nslaapt voelt zij zijn zakken na en vindt het wel, tenminste als hij ’t er al\nniet heeft doorgedraaid of ergens verstopt.<\/p>\n\n\n\n

     Ze zegt: \u201cIk\nheb geld en jij hebt niks en jij zult doen wat ik zeg!\u201d<\/p>\n\n\n\n

     ’t Is dat\nzij helemaal tot aan de nieuwe wijk loopt die ze daar voor Philips aan het\nbouwen zijn en anders wel om hem vol te stoppen met Ambonezen, en dat zij met\neen volle schort kolen thuiskomt die zij langs de weg heeft opgeraapt… anders\nhadden ze niks te stoken. Maar wie heeft het altijd het eerste koud?<\/p>\n\n\n\n

     \u201cDat komt\ndoordat je tot het donker op je kont aan de weg bent blijven zitten,\u201d zegt ze. \u201cEn\ntoen je daar zat had je het niet koud of wel soms?\u201d… \u201cDat komt omdat zolang\ndie beesten er zijn dat raampje moet openblijven,\u201d zegt ze, \u201cwant je geeft meer\nom die zwaluws dan om mij\u201d… \u201cJe kan het nooit zo koud als ik hebben,\u201d zegt\nze, \u201cwant in die ene poot heb je geen gevoel, en als ik d\u00ede op het vuur smijt\ndan z\u00e1l je het warm hebben! ’t Is dat-ie zoveel gekost heb.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Die\nzondagmorgen dat-ie het raam en de deur tegen elkaar had openstaan om de geur\neruit te krijgen, toen had-ie ’t niet koud! Het hele huis ruikt naar gesmolten\nboter en gebakken aardappels als ze hem tegen de hond hoort zeggen: \u201cGa maar\nnaar het vrouwtje\u201d, en ze begrijpt dan waarom zij altijd achter die hond aan\nmoet als ze uit de kerk komt – \u201cSjaaauwsjaaauw! Sjaaauwsjaaauw!\u201d – dan duurt\nhet langer, denkt-ie, en hoor ik haar aankomen. <\/p>\n\n\n\n

     Maar ze\nkruipt uit de bedstee en zegt: \u201cAls je m\u00edj moet hebben is het toch n\u00edet om me\nmee te laten eten, wel?… want alleen de geur hangt er nog.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     \u201cHad het\nkunnen weten,\u201d zegt hij, \u201cjij g\u00e1\u00e1t niet naar de kerk wanneer er een extra\ncollecte is zoals nu voor die watersnood\u00adramp.\u201d <\/p>\n\n\n\n

     Alsof zij\nzich door een extra schaal af laat schrikken, zolang ze voor zichzelf weet dat\nze er nooit meer dan drie centen op toe kan leggen omdat ze nooit m\u00e9\u00e9r bij zich\nheeft. En ze brengt ze meestal weer mee naar huis, want in de zak aan de stok\nhoef je alleen je hand te steken, met de koperen schaal is het iets moeilijker,\nmaar meestal lukt het wel alleen met de cent op de bodem te tikken. Hij heeft het\nbeter dan zij, die pastoor, en als zij gewoon haar zondagsplicht vervult kan\nhij haar niks verwijten… waarom moet daar geld bij komen?<\/p>\n\n\n\n

Tegen\nhet buurmeisje had ze gezegd terwijl hij daar lag: \u201cWij zijn niet van dat\nbidderige in de familie, doe jij het maar, ik ben nog te veel geschrokken.\u201d  Tenslotte heb-ie voor jou de vlag uitgehangen\ntoen je na vier jaar uit het sanatorium kwam, dacht ze daarbij, weliswaar op\nzijn kop, maar dat kun je van hem verwachten.<\/p>\n\n\n\n

     Zij vervult\nhaar kerkelijke plichten en dat kan je van hem niet zeggen, hij heeft \u201cdispensatie\u201d,\nzegt hij, vanwege zijn houten poot… waar hij wel een heel eind mee kan komen\nals er iets te doen is of te halen valt… als een van die Indi\u00ebjongens\nterugkomt, dan staat hij w\u00e9l met zijn neus er bovenop en kan hij zelfs dansen\nof wat daar voor doorgaat terwijl hij zijn lijflied zingt:  \u201cJapie zijn vrouw, die had geen neus, alleen\ntwee grote gaten.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Zelf\nheeft-ie ook twee enorme gaten maar hij heeft er wel een neus bij. En als zij\ndan binnenkomt zeggen ze: \u201cHa, vrouw van de schoenmaker, hoe is het met de\nschoenmaker?\u201d Alsof zij niet weet dat-ie zich daar ergens heeft verstopt,\ntussen al die feestgangers en dat sparrengroen en die gekleurde lampjes die\nmaar branden alsof het allemaal niks kost. <\/p>\n\n\n\n

     \u201cNog een\ngeluk,\u201d zegt ze, \u201cdat die gasten niet meteen doorgaan naar Korea, want dan\nhadden ze hier iets anders moeten verzinnen om de boel erdoor te jagen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Dansen kan\nhij ook als hij met die blagen aan de weg staat, hij staat te springen als een\ngek als het een van die snotneuzen lukt met zijn haktol een andere door midden\nte kappen. Kapot maken, dat kunnen ze wel. En allemaal gebruiken ze leren\nveters die ze zogenaamd hier gekocht hebben, maar zij heeft er maar verdomd\nweinig poen voor teruggezien. Ze weten dat hij nog gekker is dan zij en dat\nspelletje niet kan missen en toch weer afkomt met zijn veters… E\u00e9n grote\nschreeuwende bende, dat is het, de Mau-Mau is er niks bij.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cFausto\nCoppi, hup Coppi!\u201d zit hij een andere keer aan de weg te schreeuwen als die\napen de ronde van de Ontginnings\u00adweg aan het fietsen zijn, ouwe zot dat hij is.<\/p>\n\n\n\n

     En al loopt\nhij nog zo bij de buren achterom, n\u00f3\u00f3it zal hij es wat meebrengen, terwijl de\nappels voor het oprapen liggen. Integendeel, ze maakt zich sterk dat hij van\ndie paar centen die hij gevangen heeft nog de helft terugdraagt… terwijl zij\nvindt: als je zeven kinderen op de wereld kan schoppen moet je ook zorgen dat\nje hun schoenen kan betalen.<\/p>\n\n\n\n

     En dan zegt\nde buurman wel dat zij best wat appels krijgen kan, maar zij denkt: die zal die\nhalve gare die zo vaak daar achterom loopt wel voor me meebrengen, dus ze zegt:\n\u201cNee, Leo, dat kan ik niet doen! Maar nee, Leo, je heb ze zelf hard nodig met\nal die kindjes!\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Maar omdat\ndie lapzwans er nooit geen meebrengt kan zij stiekem in het donker achterom\nlopen en haar schort gaan volladen!… terwijl als h\u00edj een beetje handig was\nmet een m\u00e1nd\u00advol zou thuiskomen, genoeg om voor heel de winter appelmoes te\nwecken.<\/p>\n\n\n\n

     Van die\nzeven naast haar zijn er een stuk of vier die al een rapport van school meekrijgen\nen dat komen ze dan laten zien, en natuurlijk allemaal van de allerbeste\npunten, anders komen ze niet – van de andere kinderen uit de buurt heb je\nhelemaal geen last – en daar willen ze dan een stuiver of liefst een dubbeltje\nvoor hebben en dat is meer dan zij een heel jaar in de schaal doet, dus ze\nzegt: \u201cHier is een appel.\u201d Maar weet je wat ze durven zeggen?… \u201cDie hoef ik\nniet, die hebben we zelf genoeg\u201d! …Zo waren wij vroeger niet, denkt ze, maar\nals ze toevallig een beetje kunnen leren, denken ze dat ze wat meer zijn dan\neen ander.<\/p>\n\n\n\n

     Hij zal en\nmoet buiten zijn tot de Belgische bussen met die draaiende wieltjes erop zijn\nlangsgekomen, ook al is het don\u00adker, en als hij dan eindelijk binnenkomt zegt\nze: \u201cDat zijn mensen die iets voor hun gezin over hebben, die verdienen\ngoudgeld in de mijnen, maar jij kan dat weer niet met die poot van je… als je\nhet dan nog geprob\u00e9erd had!… misschien had men je op een karretje laten\nrijden, en nu ben je oud… maar weet je dat de nabestaanden van die mijnrampen\nheel goed verzorgd zijn achtergebleven?\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Maar hij\nblijft buiten tot de bussen voorbij zijn, ook al is het bijna winter en koud,\nen ’t is dus geen wonder dat hij aan het hoesten is geraakt. Kijk, zij weet van\nzichzelf dat ze geen sterk gestel heeft en nogal es bedlegerig is, maar hij\nheeft het alle\u00admaal aan zichzelf te wijten.<\/p>\n\n\n\n

\u201cNee,\ndoe jij het maar,\u201d had ze gezegd tegen het oudste meisje van de buren dat al\nzo`n jaar of dertien is, \u201cik kan nog geen woord over mijn lippen krijgen.\u201d<\/p>\n\n\n\n

     Ze vindt: als\nie altijd goed genoeg was om grappen mee te maken en voor een habbekrats\nschoenen te repareren, dan moet-ie nou maar goed genoeg zijn om voor te bidden,\nal ligt-ie er dan niet zo mooi bij als die Stalin erbij lag midden in die\nbloemen. Het hele jaar had-ie ’t er over gehad dat hij er zo bij zou willen\nliggen als ’t zover was… En nou is ’t zover en ligt-ie in de bedstee en gaat\nzij op de divan slapen.<\/p>\n\n\n\n

     \u201cAls je bij\nnacht en ontij aan de weg ligt moet je niet verwonderd zijn dat je ’t te pakken\nkrijgt,\u201d zegt ze, \u201cdaar zou een heel wat jonger iemand ’t van op de borst\nkrijgen.\u201d En al heb je het benauwd, je moet toch eten, en als je keel zeer\ndoet, wat is dan beter dan wat pap?… kan je haar niet gaan verwijten dat-ie\ndaarin dan gestikt is, ook al was die pap wat dik. Ze is er zelf ook van geschrokken.\n<\/p>\n\n\n\n

\u201cHij\nis d\u00f3\u00f3d!\u201d riep ze, \u201ckom toch gauw!\u201d En ze klopte aan de straatkant tegen het\nslaapkamerraam van de buren zoals hij dat altijd deed. \u201cKom toch g\u00e1uw! Hij is\nd\u00f3\u00f3d! Kom g\u00e1uw!\u201d<\/p>\n\n\n\n

     En toen ging ze vlug naar binnen en bracht de pap weer naar de keuken en ook maakte ze het raampje boven de deur weer open, want ze had gedacht: \u201cZiezo, dat kan dicht en dat nest op de lamp dat gaat ook weg…\u201d

Tot het eerste beest er met een klap tegen vloog. <\/p>\n\n\n\n

\n\n(uit Aan de Lange Weg<\/a>, roman van Meurs A.M.)\n\n<\/p>\n\n\n\n


Van Facebook:
Meerveldhoven zoals het was<\/a> :
Mijn ouders, Nelleke Saris en Theet Meurs, trouwden in augustus 1940, tegelijk met mijn moeders zus, Cisca Saris, met Antoon van Delft. Sinds 10 mei was Nederland bezet door de Duitsers. Nelleke en Theet gingen wonen in het huis waarvoor ze poseren: Provincialeweg 168. Het was een tweewoonst. Als je ervoor stond woonden zij aan de linkerkant. Aan de rechterkant woonden aan de voorkant Antoon van Lexmond, de schoenmaker met het houten been, en zijn vrouw, en aan de achterkant 2 broers op leeftijd, de gebroeders Oosterbosch. De laatsten waren familie van de eigenaar. De schoenmaker en zijn vrouw sliepen in een bedstee, op zijn hanglamp nestelden zwaluwen. Daarom moest het raampje boven de deur altijd open staan. Die zwaluwen op de lamp hadden al eens de krant gehaald. De schoenmaker was ondanks zijn handicap een opgewekte en vrijgevige man, zijn vrouw was chagrijnig en gierig. Stalin was niet zo lang geleden overleden, hij had opgebaard temidden van tienduizenden bloemen in de krant gestaan. De schoenmaker was de eerste dode die ik zag. Ik was 10 jaar. De Schoenmaker met het houten been is waarschijnlijk het eerste verhaal dat ik schreef over de Lange Weg. Misschien ook wel het beste. Als monoloog van zijn chagrijnig wijf vond ik het nog beter. Maar zo paste het niet in het boek.


<\/p>\n\n\n\n

\"\"<\/figure>\n\n\n\n

\u00a0\u00a0

(uit Aan de Lange Weg<\/a>, roman van Meurs A.M.,
ge\u00efllustreerd, hier graag bestellen via mijn Boekwinkeltje Wonderland, in nieuwstaat en zonder verzendkosten. U koopt rechtstreeks bij de schrijver die de kosten voor de uitgave zelf gefinancierd heeft. Zo u wilt gesigneerd. Hartelijk dank!) )

<\/p>\n\n\n\n

\"\"
(illustratie Ufuk Kobas<\/a>)<\/figcaption><\/figure>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

(Nieuwe FB-pagina\u2019s als\u00a0Veldhoven zoals het was , Meerveldhoven zoals het was, Oerle zoals het was en Zeelst zoals het was zijn voor mij aanleiding om fragmenten uit Aan de Lange Weg weer naarvoren te halen) Twintig jaar met hem getrouwd is ze, zijn tweede vrouw is ze en veel plezier heeft hij niet aan haar … Lees verder “De schoenmaker met het houten been (uit Aan de Lange Weg)”<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-923","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-uncategorized"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/923","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=923"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/923\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1515,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/923\/revisions\/1515"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=923"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=923"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/meursam.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=923"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}